www.ikbenaardebeschermer.nl ecologische voetafdrukEen volgende presentatie ging over de ecologische voetafdruk, die ieder individu heeft. Dit zouden we moeten gaan quoteren of rantsoeenren. Waarbij je ieder jaar minder rantsoen krijgt en creatieve oplossingen moet bedenken om met minder CO2 uitstoot en andere milieuvervuiling te leven. We moeten streven naar ‘footprint justice’. Meer info is te vinden op de website www.voetafdruk.euDe Werkgroep Voetafdruk Nederland propageert het bovenstaande. Voorzitter is Jan Juffermans , die ook de presentatie hield en die werkte bij De Kleine Aarde. Hij heeft het begrip Voetafdruk in Nederland geïntroduceerd. Bezoek zijn in april 2017 geheel vernieuwde website.Rentevrije muntIn een volgende bijdrage werd iets verteld over de invoering van een rentevrije munt naast de euro. Jacqueline van Weert van ‘de florijn’ legde uit hoe een situatie van rentevrij krediet kan worden bereikt. Meer informatie is te vinden op http://www.betalenmetflorijn.nl. Volgens deze website is het probleem dat er te weinig geld is, dus maken we ons eigen geld: het Florijn-netwerk biedt bedrijven (en op termijn waarschijnlijk ook consumenten) rentevrij krediet. Dit kan de kapitaalschaarste binnen het midden- en kleinbedrijf oplossen en dus enorme positieve gevolgen voor de reële economie hebben. Florijnen blijven namelijk binnen het netwerk circuleren, terwijl Euro’s in de vorm van rente naar de banken verdwijnen.Fossielvrije industrieIn een nieuwe bijdrage ging het om het bevorderen van een wereldwijde fossielvrije industrie. De actiegroep richt zich erop, door lobbywerk en acties geld weg te halen uit de industrie die met fossiele brandstoffen werkt, door investeerders over te halen niet meer in die industrieën te investeren. Een voorbeeld is Shell. Ook in het onderwijs moet de propaganda van bv Shell worden tegengegaan. Zo investeren eenrgieproducenten veel in lesmateriaal voor het lager onderwijs, bijvoorbeeld over de voordelen van windmolens. Maar die industrieën hebben een dubbele agenda, ze willen niet omschakelen en doen de huidige situatie zo gunstig mogelijk voorkomen. De scholen moeten een streep zetten door hun partnerschap met Shell. https://fossielvrijonderwijs.nl/Na de pauze waren er weer enkele korte bijdragen.Transition TownsOok Transition Towns-Nederland, Paul Hendriksen is erbij. Heel veel mensen bouwen lokaal aan het omschakelen naar een mooiere, duurzame samenleving. Aan alternatieven voor schone eenrgie- en voedselproductie, aan een eerlijke en circulaire economie en aan een hechtere relatie tussen mens en natuur. Transitie Nederland brengt het verhaal dat deze initiatieven vertellen in kaart. Ze zijn de Nederlandse tak van het internationale Transition Town Network. Van de website: Transitie Nederland is een landelijk netwerk van groepen actieve burgers die met elkaar samenwerken om hun huis, buurt, dorp of stad minder afhankelijk van (fossiele) eenrgie, meer duurzaam en meer sociaal te maken. De drijfveren zijn de gevolgen van piekolie, klimaatverandering en de noodzaak tot een grondige verandering van onze economie. Zij kunnen en willen niet meer wachten op overheid of bedrijfsleven. Transition Towns bestaan uit groepen enthousiaste burgers in steden, dorpen of buurten, die met elkaar aan de slag zijn om hun manier van wonen, werken en leven minder olie-afhankelijk, meer duurzaam en meer sociaal te maken. Piekolie, klimaatverandering en de hiermee samenhangende economische crises, zijn de belangrijkste drijfveren om in actie te komen. Op deze pagina vind je lokale Transition Town initiatieven: https://www.transitiontowns.nl/lokale-initiatiev…/overzicht/democratieDaarna was er een bijdrage van iemand die een andere democratie wilde. Hoe kunnen we de donut economie realiseren? Door een alternatief democratisch model in te voeren. Ze wilde een nieuw soort gemeente, waar alle burgers lid van kunnen worden en dan ontstaat er een soort gemeentevereniging die gaat beslissen over de lokale politiek. Op nationaal niveau verenigen al die gemeenten zich in een nieuw soort Vereniging van Nederlandse Gemeenten, die de nationale politiek bepaalt. En dan op internationaal niveau gaan al die VNG’s uit verschillende landen samen een nieuwe Verenigde Naties vormen. We kunnen gewoon ermee beginnen.Eerlijk geldDaarna was er een bijdrage van Hans van Steenbergen van het initiatief ‘eerlijk geld’. Hij was geïnspireerd door de zogenaamde burgerbeweging. In plaats van een staatsbank zoals de Postbank vroeger was en waarvoor gepleit wordt door Klaas van Egmond, pleitte hij voor een nieuwe coöperatieve bank zoals de RABO bank vroeger was. Er moet dan een soort Burgerbank opgericht worden met een ander geldsysteem. Meer informatie kun je vinden op http://www.eerlijkgeld.eueconomisch ontwikkel forumVervolgens was er een bijdrage van Peter van der Vliet van het ‘economisch ontwikkel forum’. Hij is trainer/coach en deed met de zaal een soort meditatie. De essentie van het economisch systeem is de verbinding van hoofd, hart en handen. Vanuit een nieuw bewustzijn moet er een nieuwe beweging komen. De mensen in de zaal moesten een toon zingen die ze in gedachten hadden. Daardoor ontstond in de zaal een rondzingende multi-toon, waarin allen zich verbonden voelden. Het economisch Forum gaat dit najaar een tweedaagse ontmoeting organiseren op een locatie in het midden van het land. Meer informatie op https://www.petervandervliet.com/7 billion presidentsVervolgens was er een bijdrage van de beweging 7 billion presidents. 7 Billion Presidents wil een basisorganisatie zijn die internationaal is en begon in Amsterdam. De beweging wil bedrijven opbouwen waarbij alle winsten worden besteed om een gelukkiger en gezondere maatschappij te bouwen, waarbij men naar men zegt volgens de website het romantische kapitalisme wil omarmen. Winsten van de producten die verkocht worden worden gebruikt om dochterondernemingen op te richten die eigendom zijn van iedereen op onze planeet. Als consumenten geenreren wij vele winsten. Waarom verenigen wij ons niet om de macht wat dat betreft naar ons toe te trekken. http://7billionpresidents.org/Van de dag heb ik verschillende verslagen gemaakt. Die zijn hier te vindenDe Donut economieHarro van Boven van D’66 over het basisinkomenInitiatieven om de wereld te veranderenNog meer initiatieven om de wereld te veranderen.Anne Knol van Milieudefensie en de dilemma’s van een campagneleiderKlaas van Egmond en de problemen van het geldsysteemDe evolutionaire visie van Herman WijffelsEvaluatie van mijn hand van de dag. ]]>
pagina's
maandag 17 september 2018
Anne Knol van Milieudefensie en de dilemma's van een campagneleider
De Donut economieHarro van Boven van D’66 over het basisinkomenInitiatieven om de wereld te veranderenNog meer initiatieven om de wereld te veranderen.Anne Knol van Milieudefensie en de dilemma’s van een campagneleiderKlaas van Egmond en de problemen van het geldsysteemDe evolutionaire visie van Herman WijffelsEvaluatie van mijn hand van de dag.]]>
zondag 16 september 2018
Problemen van het geldsysteem. De analyse van Klaas van Egmond
https://www.youtube.com/watch?v=wDmhPSs1d1g&feature=youtu.belagenHij is schrijver van het boek ‘Een vorm van beschaving’. Hij hield een betoog over de problemen van ons geldsysteem. Hij toverde een schema op de monitor voorin de zaal waarbij drie schijven te zien waren: bovenaan de laag met normen en waarden in de maatschappij, waar wij van uit kunnen gaan bij de inrichting ervan. Dan komt een tweede laag van de economie, de concrete productie van goederen en diensten die daaraan ondergeschikt is. En tenslotte een derde laag, het financiële systeem van banken, verzekeringsmaatschappijen en andere financieringsorganisaties. Zo was het vroeger. Maar in een tweede plaatje liet hij zien, dat het financieringssysteem op de eerste plaats is gekomen, de economie op de tweede en de normen en waarden op de derde plaats. Wij hebben niet meer onze eigen doelstellingen, nee, we moeten de doelstellingen van het financiële systeem volgen. De belangen van de banken zijn dominant geworden.Berlijnse muurKlaas legde uit dat dit vooral gebeurt is tijdens een omslag die plaatsvond bij de val van de Berlijnse muur. De machthebbers in Den Haag, die hij in die tijd als wetenschapper van nabij heeft meegemaakt, waren euforisch over de instorting. ‘Het ontbrak er nog maar aan dat ze niet met taart door de statige deuren van de vergaderzalen naar binnen kwamen wandelen wanneer er vergaderingen waren waarbij ik aanwezig was’, aldus Klaas. Nu was het volgens die politici tijd definitief af te rekeenn met alle publieke diensten als rest van het socialisme/communisme, en al die diensten te privatiseren. In dit kader werd de Postbank, een staatsbank, ook geprivatiseerd en ging op in de ING. Het gevolg daarvan was, dat in feite ook de geldschepping, eens een voorrecht van de staat, werd geprivatiseerd. Dat heeft geleid tot een instabiel financieel systeem, dat mensen hypotheken en kredieten verstrekt, in feite geldschepping, op een verkeerd moment, namelijk wanneer de economie op een hoogtepunt is, waardoor de ineen klappende bubbels ontstaan, en niet wanneer de economie in een dal zit. Dit moet weer veranderen.Financiële crisesBij zijn analyse dat het op dit moment verkeerd gaat noemde hij Martin Wolf, commentator van de Financial Times, die de afgelopen weken terugblikte op de crisis van 2008. Zijn conclusie is somber. Financiële crises zijn inherent aan het kapitalisme, en het op schulden gebaseerde groeimodel maakt dat het veel vaker en harder misgaat dan nodig. Wolf pleit ervoor weer een anticyclisch beleid te gaan voeren. Klaas pleitte voor heroprichting van de Postbank, een staatsbank en geldschepping moet weer het voorrecht worden van de staat.Hoe te bereiken?Klaas ging ook in op een tekens terugkerende vraag op de dag hoe gaan we dit bereiken. Hij wist duidelijk niet het antwoord, en hij besloot er maar een mooie show van te maken. Hij bedacht een goocheltruc. Hij zette een zwarte Hoge hoed op en nam die weer af, waarna hij de oude blauwe leeuw van de Postbank uit de hoge hoed toverde. Vervolgens krijgen we een filmpje te zien, waarin de gele leeuw van de ING de blauwe van de Postbank in een kanaal duwt. We moeten de tijd terugdraaien aldus Klaas, en we zien dan hoe het filmpje teruggespoeld wordt en de blauwe leeuw weer op de wal klimt.Klaas hekelde de bewering, dat de financiële crisis van 2008 voor de bestuurders als een niet verwachte verrassing kwam. Hij citeerde uit de beroemde publicatie van de Club van Rome uit de zeventiger jaren, ‘grenzen aan de groei’, waarin precies voorspelt is waar we anno 2018 zouden zitten als er niets veranderde. De kredietbubbel en de beroving van de aarde is toen al voorspeld.Van de dag heb ik verschillende verslagen gemaakt. Die zijn hier te vindenDe Donut economieHarro van Boven van D’66 over het basisinkomenInitiatieven om de wereld te veranderenNog meer initiatieven om de wereld te veranderen.Anne Knol van Milieudefensie en de dilemma’s van een campagneleiderKlaas van Egmond en de problemen van het geldsysteemDe evolutionaire visie van Herman WijffelsEvaluatie van mijn hand van de dag.]]>
zaterdag 15 september 2018
De evolutionaire visie van Herman Wijffels
De Donut economieHarro van Boven van D’66 over het basisinkomenInitiatieven om de wereld te veranderenNog meer initiatieven om de wereld te veranderen.Anne Knol van Milieudefensie en de dilemma’s van een campagneleiderKlaas van Egmond en de problemen van het geldsysteemDe evolutionaire visie van Herman WijffelsEvaluatie van mijn hand van de dag.]]>
vrijdag 14 september 2018
Evaluatie van Donut D day
De historicus Tine de Moor en haar mede onderzoekers hebben onderzoek gedaan naar de ontwikkeling van initiatieven van burgers in de loop van de tijd. Er blijken in Europa sinds de vroege middeleeuwen drie golven van nieuwe initiatieven te zijn geweest: de oprichting van gilden en commons (gemeenschappelijk bezit van land en goederen) in de middeleeuwen, de opkomst van het socialisme en de coöperaties in de 19e, begin 20e eeuw en een golf van initiatieven sinds 2004. De Moor noemt dit instituties voor collectieve actie’. Ik denk dat Donut D day waarvan ik hier verslag doe, een tamelijk representatief beeld geeft van de ideeën die in de huidige golf van initiatieven leven.Een van de vragen op de dag was: hoe gaan we de noodzakelijke veranderingen bereiken? En hoe kijken we dan aan tegen het kapitalistisch systeem? Behouden? Veranderen? Afschaffen?. Daarbij viel op, dat er geen eenduidig verhaal was, het ging op deze dag werkelijk alle kanten op, van steun aan het kapitalisme, er is niets mis mee, het moet alleen wat worden aangepast, tot de meer radicale verhalen van Herman Wijffels en Anne Knol. Ook in de presentatie van de initiatieven ging het alle kanten op. Kapitalistische vermogensbeheerders die in samenwerking met Jan Terlouw werken aan de ‘toekomststoel’ tot de journalistieke onthullingen van Follw the Money over de werking van het kapitalistisch systeem. Anne Knol schetste de dilemma’s van de campagneleiders bij Milieudefensie: aan de ene kant moet je om te mobiliseren voor een betere wereld een aansprekend verhaal neerzetten tegenover het neoliberalisme, dat op zich ook een aansprekend verhaal is, om de mensen te bereiken, aan de andere kant zijn de oplossingen die wij aandragen en de analyse van het kapitalisme tamelijk gecompliceerd. Hoe moeten we daarbij te werk gaan?Hier wreekt zich dat de ‘tegenbeweging’ eigenlijk geen eigen verhaal heeft om neer te zetten tegenover het makkelijk aanspreekbare neoliberalisme. De verdeeldheid is groot, de veranderingsstrategiën gaan alle kanten op. En hoe veranderingen te bereiken? Klaas van Egmond, econoom, pleitte voor een nieuwe staatsbank, een soort Postbank nieuwe stijl, om financiële crises in de toekomst te voorkomen. Maar om dat te bereiken wist hij niets anders te bedenken dan letterlijk met een hoge zwarte hoed op het toneel te gaan staan en de nieuwe bank uit de hoge hoed te toveren. En dan is er de evolutietheorie van Herman Wijffels. Hij stelt zijn hoop op evolutionaire wetmatigheden waarbij in het kader van de feiten de alternatieven zullen winnen. Er zijn vele initiatieven om een nieuw soort beloofd land dichterbij te brengen, maar om dat beloofde land te bereiken zullen we eerst door de woestijn moeten trekken. Deze redenering dat de feiten uiteindelijk zullen leiden tot een overwinning van de criticasters van het huidige systeem is lang geleden ook gebruikt door de voorlieden van de sociale bewegingen tegen armoede en sociale uitsluiting. In de tachtiger jaren van de vorige eeuw hadden de vele acties de verslechteringen in de sociale zekerheid niet kunnen tegenhouden. Op basis van dit gebrek aan uitzicht op verbetering ging men de acties niet opvoeren, nee, men pleitte voor meer overleg met de machthebbers, omdat de argumenten die de oppositie aanvoerde er door presentatie van de ‘feiten’ uiteindelijk wel doorgedrukt konden worden. Men verliet het actie pad en zette in op uitbreiding van het poldermodel middels cliënten en adviesraden. Heeft dit soelaas geboden? Ik denk van niet. Ook veel voorstanders van belangrijke veranderingen lijken het pad van overleg en samenwerking met de kapitalisten en de regering te zijn opgegaan. Wijffels, die op zich een tamelijk radicaal verhaal heeft over fundamentele veranderingen van het kapitalisme, is hen daarin voorgegaan. Hij beschouwd de noodzakelijke veranderingen zelfs als onvermijdelijk in een soort als vanzelf zich ontwikkelend evolutionair proces.Na de toespraken waren er verschillende kritische interventies vanuit de zaal. Je zou kunnen zeggen, dat Anne Knol, Klaas van Egmond, Herman Wijffels en Harro van Boven die op de conferentie spraken ieder vanuit hun eigen positie ook deel hebben uitgemaakt van het kapitalistisch systeem, Iemand stelde de vraag aan Klaas van Egmond: ‘u brengt naar voren, dat bij de val van de Berlijnse muur de echt grote omslag plaatsvond naar de privatiseringen, waarop u kritiek hebt, dat u aan de vergadertafels zat in die tijd. Waar was u, en de uwen, toen die omslag plaatsvond. Wat hebt u gedaan? Klaas van Egmond kwam er niet helemaal uit. ‘Ik was wetenschapper, geen politicus. Wij waren druk bezig met het maken van rekensommen wat al die privatiseringen nou zouden betekenen. Maar je kunt drie keer zeggen 1 en 1 is 3, maar dan houdt het op. Het parlement beslist over de maatregelen die genomen moeten worden, wij waren slechts wetenschappers’. Overigens moet worden gezegd dat Klaas van Egmond in de Volkskrant een interview gaf, waarin hij zich zeer kritisch uitliet over het poldermodel. Heet hangijzer is daarbij het klimaatakkoord, waar de regering naar streeft en waarbij staat, milieuorganisaties en bedrijfsleven om de tafel zitten om de doelstellingen van het akkoord van Parijs te halen. Klaas van Egmond stelde in het interview het volgende. De overheid zou er goed aan doen het polderoverleg over het Klimaatakkoord stop te zetten. Door te onderhandelen met belanghebbende grote bedrijven is het in de ogen van oud-kroonlid van de SER Klaas van Egmond onmogelijk de ambitieuze klimaatdoelstellingen te halen. Hij krijgt bijval van diverse klimaatdeskundigen. En van Milieuorganisaties, maar allen hebben ze in het Volkskrantartikel geen alternatieve strategie om de doelstellingen te bereiken.De bijdrage van Anne Knol leverde ook vele reacties op. Een van de aanwezigen was van de stroming, dat ook minima de broekriem maar verder moeten aanhalen en zei, dat Anne gedurende haar betoog de vrouw halverwege was kwijtgeraakt. Ze adviseerde Anne de toespraak nog eens over te doen en dan vanuit de probleemstelling: er is een grote overvloed aan alles. Anne antwoordde dat we wel kunnen zeggen: we moeten consuminderen, maar naast de ecologische oplossingen moeten we ook de druk op de sociale aspecten verminderen.Weer een andere bijdrage was een pleidooi voor het behoud van de markteconomie. De markt is geen belangrijk punt, dat gaat goed, de markt kun je gewoon zijn werk laten doen, maar de prijsverhoudingen in de markt zijn scheef, dat bevordert milieuvervuiling, daar moeten we iets aan doen. Anne zei daarop dat ze het ermee eens was dat milieuvervuiling duurder moet worden. We willen ook leren van het kapitalisme, al vertellen we vandaag ons eigen verhaal. We moeten niet bang zijn voor het eigenbelang van de mensen. Op basis daarvan kunnen we verschillende thema’s aan de orde stellen, zoals een gezonde lucht.Een volgende vraag was, of Milieudefensie in gesprek is met de grote vervoerders, zoals de Nederlandse Spoorwegen, en met de mobiliteitssector. Werkt Milieudefensie ook aan die kant? Anne antwoordde dat ze daarmee in gesprek zijn, ze zijn ook continu in gesprek met de politiek in Den Haag. Op lokaal niveau zijn daarbij de ‘luchtwachters’ belangrijk. Dus ook Milieudefensie zet sterk in op het overleg in de polder en steekt daar veel energie in.Een ander merkte vanuit de zaal op dat Anne veel te mild was voor het kapitalisme. Het kapitalisme heeft uitbuiting en milieuvernietiging gebracht en door de dwangmatige groei hoeven we van aanpassingen niets te verwachten. In het kapitalisme heeft nooit de mens centraal gestaan. Vanuit de zaal was er een groot applaus. Anne zei dat het een misverstand was dat ze niet tegen het kapitalisme zou zijn. Zo bleef de dag ondanks de presentatie van de vele inspirerende initiatieven en analyses een beetje in de lucht hangen. Bij veel initiatieven en analyses weet je eigenlijk niet waar je aan toe bent als het gaat om verzet tegen het huidige tot rampen leidende kapitalistisch systeem.2 ]]>
dinsdag 11 september 2018
Onderwijsactiegroep roept op tot protest tegen bezuinigingen en afschaffing van de dividendbelasting
Update. De demonstratie heeft plaats gevonden en was inmiddels een coalitie geworden van linkse politieke partijen, de FNV en PO in actie. Er namen ongeveer 3000 mensen aan deel volgens het Algemeen Dagblad, dat een verslag van de actie publiceerde. Afgelopen week verscheen in het Algemeen Dagblad een open brief van Jan van de Ven en Thijs Roovers, twee docenten in het basisonderwijs. Met PO in Actie, “de enige echte vakbond van, voor en door leerkrachten in het primair onderwijs”, hebben ze de onderwijssector in beweging gekregen. Hun open brief “De rek is eruit, het is nu buigen of barsten” is een oproep aan alle werkers in de (semi)publieke sector om in actie te komen tegen bezuinigingen en tegen afschaffing van de dividendbelasting. De onderwijsactiegroep is bezig met de voorbereiding van een massaal protest op 2 oktober, de dag dat in de Tweede Kamer een belastingplan wordt behandeld waar de afschaffing van de dividendbelasting een onderdeel van is.De brief heeft inmiddels al veel reacties opgeroepen van andere actiegroepen in de publieke sector. De traditionele vakbonden worden door deze actiegroepen van onderop momenteel volkomen voorbijgelopen, in de zorg, in het onderwijs en bij de politie. Dat schijnt in de particuliere sector wel wat anders te liggen, maar daar heb ik niet zo’n zicht op. De economie kent weer een groei, zo krijgen we te horen, en een soms explosieve stijging van de winsten, terwijl er een ontwrichte arbeidsmarkt is. Er bestaat nog steeds een structurele massawerkloosheid als gevolg van bezuinigingen, onder meer op om- en herscholing. De beleidsmakers zijn voortdurend bezig om de flexibilisering verder uit te breiden. En de bazen zoeken spotgoedkope kant en klare arbeidskrachten, zonder dat ze in hun personeel hoeven te investeren. Terwijl de beleidsmakers verkondigen dat de economie aantrekt, stijgen de lonen maar zeer beperkt. Veel werkers zijn deze situatie zat.Vicieuze cirkelDe oproep van Van de Ven en Roovers is in elk geval een doorbreking van de litanie in de polder en van de vicieuze cirkel in de argumentatie en het falende optreden van de vakbonden. Dat heeft ons misschien al wel decennialang in de greep gehouden. Al lang horen we uit de hoek van de vakbonden en hun achterban geluiden als “demonstreren helpt toch niet”, “ze doen toch wat ze willen”, “wij gaan niet staken, want dan zijn we onze baan kwijt”, “we moeten aan de overlegtafel zitten, “alleen door te onderhandelen kunnen we er nog wat uitslepen”. Dat betekent dat we dan inderdaad in een kringetje blijven rondlopen. Door gebrek aan strijd en door gebrek aan harde eisen kunnen de machthebbers dan rustig hun gang blijven gaan en wordt de uitbuitingsgraad verder opgeschroefd. Aan het imago van vakbonden kleeft het beeld van een hevige interne machtsstrijd tussen de vakbondstop en de gewone leden, het beeld van de funeste invloed die politieke partijen op de vakbonden hebben voor wat betreft hun belang om compromissen te sluiten in een poging om de sociale vrede tussen kapitaal en arbeid te handhaven, en het beeld van de reeks nederlagen die links de afgelopen decennia heeft geleden.Nieuwe frisse groepen als PO in Actie hebben dat imago niet. Daar komt bij dat de actiegroep al een groot succes heeft binnengehaald: er komt aanzienlijk meer geld beschikbaar voor het onderwijs. Om dat te bereiken wist PO in Actie voor elkaar te krijgen dat leraren massaal in staking gingen en op 5 oktober 2017 ruim 60.000 leraren deelnamen aan een protest in het Zuiderpark in Den Haag. De actiegroep mikt nu op een protest dat nog groter is dan toen. Daarvoor roept men alle werkers in de (semi)publieke sector op om mee te doen. PO in Actie en andere belangengroepen van onderop hebben offensieve eisen naar voren gebracht, wat op de koers van de FNV-top de nodige invloed kan hebben. Maar de tegenstelling tussen de top en de basis van de vakbonden is niet het enige obstakel in de strijd tegen bezuinigingen en voor bestaanszekerheid. Er bestaan namelijk ook onderlinge tegenstellingen tussen werkers in de verschillende sectoren van de economie. Ook tussen betaalde werkers en uitkeringsgerechtigden bestaan spanningen, evenals tussen topbestuurders van diverse politieke partijen, waarvan de achterbannen elkaar weer aan het bestrijden zijn. Dat levert allerlei ingewikkelde machtsverhoudingen op. Het is zaak om in de strijd met verbindende eisen te komen waar liefst zoveel mogelijk werkers in zoveel mogelijk sectoren achter gaan staan. PO in Actie heeft dat voor elkaar gekregen. De eisen van de actiegroep zijn kort maar krachtig: geen afschaffing van de dividendbelasting, er is geld zat, er moet meer worden geïnvesteerd in de publieke sector.ElanJe kunt opmerken dat de ambtenaren in de (semi)publieke sector uiteindelijk alleen maar opkomen voor hun eigen specifieke belang, namelijk meer loon. En je kunt je afvragen of er meer geld moet gaan naar het ministerie van Defensie, waar Van de Ven en Roovers in hun open brief onder meer voor pleiten. Maar actie van onderop in de (semi)publieke sector kan sowieso iets gaan losmaken. Er kan een nieuw elan ontstaan, er kunnen nieuwe mogelijkheden komen voor werkers in de publieke sector om voor hun belangen op te komen, samen met andere werkers. De Bijstandsbond overweegt om op 2 oktober ook actie te gaan voeren, en wel bij het hoofdkantoor van Philips, een bedrijf dat miljarden van de regering cadeau krijgt terwijl uitkeringsgerechtigden worden afgeknepen.Piet van der LendeDit artikel verscheen ook op de site van Doorbraaak.eu]]>
maandag 27 augustus 2018
Young & United en de strijd tegen flexibilisering
De Bijstandsbond heeft afgelopen zomer enkele malen gesproken met vertegenwoordigers van FNV Young & United. Zij vroegen de Bijstandsbond om hen te steunen in de strijd tegen de doorgeslagen flexibilisering. Met de campagne “WTFlex” richt Young & United zich op het failliete systeem van flexcontracten en gaat men voor contracten die zekerheid bieden. Bij structureel werk horen ook vaste contracten en daarmee een vast en zeker inkomen.Met name bij de groep mensen onder de 35 jaar is het aantal onzekere contracten extreem toegenomen. Bijna 50 procent van deze werkenden heeft een onzeker contract. Het aantal onzekere contracten stijgt (dat aantal steeg in 2013 bijvoorbeeld al van 1,1 naar 1,9 miljoen, een stijging van 75 procent). De leeftijd waarop mensen kunnen beginnen om een toekomst op te bouwen is omhoog gegaan van 24 naar 28 jaar, want dan pas heeft 50 procent van de jongvolwassenen een vast contract. Dat leidt er onder meer toe dat mensen het krijgen van kinderen uitstellen en dat er een toenemend aantal burn-outs is onder jongeren. Ze leven vaak onder het bestaansminimum, met alle gevolgen van dien. Door de concrete gevolgen van de onzekere contracten zichtbaar te maken gaat FNV Young & United de politiek en de werkgevers ervan overtuigen dat daar iets aan gedaan moet worden. De Bijstandsbond heeft met Young & United afgesproken om begin volgend jaar hierover samen een bijeenkomst te organiseren. Na de vakantie praten we verder. Diverse actiesIn het kader van de campagne WTFlex plaatste Young & United een kritische advertentie over uitzendbureau Randstad. “Randstad helpt flexverslaafde werkgevers om mensen met een flexcontract nog minder te laten verdienen. Dit moet stoppen!” De grote advertentie werd geplaatst in Metro en al meer dan duizend mensen hebben hem gedeeld op Facebook. Ook heeft Young & United aan flexkoning Randstad een witboek overhandigd. En op 13 juni is er in het hele land actie gevoerd bij vestigingen van Randstad. Ook zijn er in het kader van de campagne tegen flexibilisering acties bij supermarkten.Op 7 oktober is het International Decent Work Day en dan komt Young & United in actie voor meer zekere contracten. Het is een recht om voor jezelf en je collega’s op te komen, ook al is dat moeilijk als flexwerker, als je niet zeker bent van je werk. Desondanks gaan flexwerkers uit heel Nederland op 7 oktober naar Rotterdam om te laten horen dat zekere contracten weer normaal moeten worden. Young & United roept de werkgevers en de politiek op om andere keuzes te maken. Ze eisen zekere contracten, zodat huidige en toekomstige generaties een fatsoenlijk bestaan op kunnen bouwen. Sta op en sluit je aan. Kom op 7 oktober naar Rotterdam en doe mee met de “mars voor zekerheid” vanaf 14.00 uur. Verder is er een al langer lopende petitie die ondertekend kan worden.Contactcenter van gemeente AmsterdamIn een van de gesprekken tussen Young & United en de Bijstandsbond kwam een concrete actie aan de orde waarbij we ook gaan samenwerken. GroenLinks-wethouder Touria Meliani van Kunst en Cultuur heeft onlangs een “flexibel plaatsnaambord” gekregen van medewerkers van het Contactcenter van de gemeente Amsterdam. Zij komen in actie tegen de enorme flexibilisering op hun afdeling. Bij het Contactcenter is maar liefst 60 procent flexwerker, terwijl de gemeente zelf zegt te streven naar goed werkgeverschap en een flexibele schil van 15 procent onder haar werknemers. De medewerkers moeten 30 uur per week beschikbaar zijn, maar krijgen een contract voor 20 uur. Dat verschijnsel zien we ook bij ander flexwerk. Omdat je slechts een beperkt aantal uren werk hebt, maar wel de hele week beschikbaar moet zijn, kun je geen andere baan aannemen en ben je gedwongen om op het bestaansminimum te leven.Bij het Contactcenter werken meer dan tweehonderd mensen. Alle medewerkers worden via uitzendbureaus geworven. Ze blijven in principe de hele tijd die ze voor het Contactcenter werken in dienst van het uitzendbureau. Dat gaat om een periode van maximaal 5,5 jaar waarin de medewerkers in elk geval zeven keer een contractverlenging moeten krijgen en dus voortdurend moeten vrezen voor hun baan en voor hun toekomst. En die vrees voor baanverlies is zeer reëel. Wie namelijk vaker dan twee keer per jaar ziek is geweest, krijgt geen contractverlenging. De periode van 5,5 jaar is het wettelijke maximum waarin iemand in een uitzendconstructie zonder vaste aanstelling mag worden gehouden. Als die periode is afgelopen, dan mag de medewerker solliciteren op eventueel “vrijgekomen” vaste posities bij het Contactcenter. Het beleid is namelijk om maximaal 40 procent van de medewerkers een vaste aanstelling te geven. Daarbij hebben we het sterke vermoeden dat het daadwerkelijke percentage medewerkers met vast contract zelfs nog lager ligt. De hoge onzekerheid, het volstrekte gemis aan perspectief, de enorme werkdruk en het vaak niet verlengen van de flexcontracten zorgen ervoor dat er een enorm personeelsverloop is. Tenminste acht keer per jaar moeten er twaalf nieuwe medewerkers worden ingewerkt. Dat betekent dat jaarlijks meer dan de helft van het personeel weggaat.Steun de flexwerkers!Deze toestand is zacht gezegd schandalig. Het gaat om mensen die een publieke dienst verlenen, het contact tussen gemeente en burger, een dienst die structureel noodzakelijk is en door goed opgeleide en ingewerkte vakmensen zou moeten worden gedaan. Als de helft van het personeel steeds uit nieuwe mensen bestaat, is dat onmogelijk. Los van de vergaande gevolgen voor het leven van de medewerkers. Velen hebben een gezin te onderhouden, iedereen heeft vaste lasten, maar moet onder voortdurende onzekerheid over zijn of haar inkomen leven. Extra wrang is dat de gemeente een streefnorm van maximaal 15 procent flexcontracten hanteert, maar bij het Contactcenter de boel omdraait en niet een maximum voor werknemers in onzekerheid hanteert, maar een maximum voor werknemers met een zekere aanstelling. Zijn de medewerkers op deze afdeling soms minder waard?De Contactcenter-medewerkers hebben een eigen petitie opgesteld waarin ze eisen dat ze een vaste aanstelling krijgen aangeboden, als ze een jaar werkzaam zijn bij de gemeente Amsterdam. Net als binnen de rest van die gemeente dient er volgens de Contactcenter-medewerkers ook op hun afdeling een maximum van 15 procent flexwerkers werkzaam te zijn. Deze petitie is eerst aan de directie gepresenteerd, vervolgens ook aan de wethouder en aan de gemeenteraad. Op dit moment is de wethouder bezig om “een oplossing te zoeken” en “met antwoord te komen”. Als dat antwoord na het zomerreces niet op de korte termijn komt, of als niet aan de eisen van de werkers wordt voldaan, dan zal er verdere actie nodig zijn. Met name gericht op wethouder Meliani, omdat zij de uiteindelijke beslissingsbevoegdheid heeft. Op dat moment zou alle publieke steun van Amsterdammers en van sociale organisaties in Amsterdam, zoals de Bijstandsbond, van harte welkom zijn, en misschien een beslissende bijdrage kunnen leveren in de strijd voor zekere arbeidscontracten bij de gemeente.Piet van der Lende(Dit is een iets geredigeerde versie van het artikel dat afgelopen vrijdag op de Konfrontatie-site verscheen)]]>
dinsdag 10 juli 2018
Nieuwe brochure over de geschiedenis van Stellingwerf
Wapen van West- stelling- werf met een griffioen[/caption]In Zuidoost Friesland liggen de gemeenten Oost- en Weststellingwerf. Tezamen worden deze gemeenten wel ‘Stellingwerf’ of ‘de Stellingwerven’ genoemd. Ik ben opgegroeid in het dorp Spanga in Weststellingwerf. Sindsdien heb ik altijd belangstelling gehad voor de geschiedenis van mijn geboortestreek. Zo heb ik de website http://www.stellingwerven.info opgezet waar verschillende aspecten van de geschiedenis van de streek behandeld worden.Onlangs heb ik een brochure geproduceerd, waarin ik de geschiedenis van de streek in vogelvlucht behandel. Voor het administratieve beheer van de website en van mijn archief waarin vele documenten over de geschiedenis van de streek en van mijn familie heb ik de stichting Historie Weststellingwerf opgericht. Via deze stichting wordt ook de brochure uitgegeven.U kunt de brochure bestellen door 4 euro over te maken op bankrekening NL42 INGB 0006837279 t.n.v. Stichting Historie Weststellingwerf. De brochure wordt dan automatisch opgestuurd. Vergeet niet bij de overschrijving uw naam en adres te vermelden, anders kan de brochure niet worden opgestuurd.De brochure is binnenkort ook verkrijgbaar op verschillende verkooppunten. De brochure is o.a. te koop bij de Oudheidkamer in Wolvega en het museum Willem van Haren in Heerenveen. Organisaties, boekhandels en andere bedrijven kunnen de brochure in consignatie ontvangen waarbij achteraf na verkoop van de brochure wordt afgerekend.Ik heb getracht de brochure ook interessant te maken voor mensen, die zelf niet uit Stellingwerf komen. Dat heb ik gedaan door de probleemstelling te formuleren: hoe hebben mensen vanuit de middeleeuwen antwoord gegeven op de doorgeschoten marktwerking in het (handels) kapitalisme, door vormen van samenwerking en solidariteit te zoeken waarbij de collectiviteit het uitgangspunt is om een rechtvaardige gemeenschap te bereiken en niet het extreme individualisme waarbij individuen onder concurrentieverhoudingen op de markt moeten zien te overleven? Deze probleemstelling tracht ik te beantwoorden aan de hand van de geschiedenis van Stellingwerf. Hier had de bevolking in de middeleeuwen een onafhankelijk bestuurssysteem, op basis waarvan de Stellingwervers samenwerkten bij de productie van goederen en de verdediging tegen overheersing van buiten en waarbij de mensen niet of nauwelijks onderhevig waren aan feodale verhoudingen. De naam ‘Stellingwerf’ verwijst naar dat bestuurssysteem in de middeleeuwen. De stellingen waren dorpsrechters, die verschillende taken hadden. Zij spraken waarschijnlijk ook recht op bepaalde plaatsen, de werf of warf. Denk ook aan het Nederlandse woord ‘scheepswerf’ waarin de benaming ‘werf’ ook in voorkomt: een plaats waar schepen worden gebouwd. Vandaar de naam ‘Stellingwerf’. Streek of plaats waar stellingen recht spraken.In de loop van de eeuwen is de oude plattelandsbeschaving met het bestuur van de stellingen verloren gegaan. In de 19e eeuw kwamen echter andere samenwerkingsverbanden van Stellingwervers op, om gezamenlijk de economische productie vorm te geven en waarbij de Stellingwervers naar nieuwe wegen zochten om zich te verdedigen tegen overheersing van buiten, c.q. het rauwe kapitalisme, dat in de 19e eeuw hoogtij vierde. Zo kwam de coöperatieve gedachte op, vooral in de landbouw. Aan- en verkoop combinaties werden opgericht, zoals de coöperatieve zuivelfabrieken en de CAV in Oldeberkoop.De historicus Tine de Moor heeft de opkomst en ondergang van collectieven voor de productie van goederen in de loop der eeuwen behandeld. Daarbij zijn er drie golven van initiatieven: de zelfstandige bestuurssystemen in de middeleeuwen, de opkomst van de cooperatieve gedachte aan het eind van de 19e eeuw en in onze tijd is sprake van een nieuwe golf van initiatieven ongeveer sinds 2006, waarbij nieuwe coöperaties worden opgericht, bijvoorbeeld op het gebied van energievoorziening. In het laatste hoofdstuk behandel ik hoe we deze geschiedenis van de Stellingwervers kunnen interpreteren. Wat waren de oorzaken van de grote vrijheid van de Stellingwervers in de loop de reeuwen, en is het moderne begrip vrijheid wel een goed begrip om hun streven te verklaren?]]>
woensdag 27 juni 2018
Hetze tegen Turkse bijstandsgerechtigden
donderdag 21 juni 2018
Stand van zaken experiment met bijverdienen naast je bijstandsuitkering in Amsterdam
Zie ook het eerdere bericht hierover. Inmiddels is het nieuwe experiment met bijverdienen naast je uitkering van start gegaan. Elke deelnemer kan maximaal 200 euro premie ontvangen die tweemaal per jaar wordt uitgekeerd, 30 juni en 30 november. De duur van het experiment is twee jaar. De inschrijftermijn voor het experiment eindigt op 31 juli 2018. Na 1 jaar volgt een evaluatie in het College van burgemeester en wethouders met de mogelijkheid om te stoppen als resultaten van het experiment uitblijven.Inmiddels hebben 2360 mensen zich opgegeven voor het experiment. 1200 van hen hebben al part-time werk. 750 deelnemers doen mee aan een wetenschappelijk onderzoek over het experiment in de stadsdelen Nieuw West, Zuid-Oost, Noord en Oost. De resultaten van het experiment worden in 2019 in Pakhuis de Zwijger gepresenteerd. De ambtenaren zijn momenteel met de intake van de klanten bezig. In het wetenschappelijk onderzoek worden klanten voor de eerste maal geïnterviewd tussen 1 februari en 1 juli 2018. Er zijn al 300 interviews gedaan.Inmiddels zijn de eerste ervaringen met het experiment bij de Bijstandsbond binnengekomen. Iemand heeft een deeltijdbaan als postbezorger. Hij had zich opgegeven voor het experiment. Het blijkt, dat de klantmanager de bijverdienregeling die al in de Participatiewet staat (dus niet het Amsterdamse experiment) op hem van toepassing verklaarde hoewel betrokkene daar niet zozeer om gevraaagd had. In principe is het mogelijk, de reeds bestaande bijverdiensteregelingen met het experiment te combineren. Et ontstaat dan echter een zeer ingewikkelde situatie. De bijverdienregeling uit de Participtiewet wordt onmiddellijk op de uitkering toegepast. Achteraf moet dan voor de uitkering van juli berekend worden, hoeveel extra premie betrokkene krijgt. Nu al is het bij betrokkene een ingewikkelde cijferbrij waar moeilijk uit te komen valt, en voor juli wordt het nog erger. De WPI is een pilot gestart van deskundigen, die alle berekeningen kunnen uitvoeren.Piet van der Lende]]>
woensdag 20 juni 2018
De rechteloosheid van bijstandsgerechtigden
Voor de zoveelste maal sinds de jaren tachtig van de vorige eeuw ontdekken de massamedia de schande van de vele rechteloze armen in Nederland. Behalve De Volkskrant ook de NRC die kopt: “Armoede 1.087.000”. Waarmee wordt bedoeld dat er in een van de rijkste landen ter wereld meer dan 1 miljoen armen zijn. Maar de reportages over armoede in de NRC van afgelopen zaterdag lopen toch weer uit op “blaming the victim”. Het zou aan de armen zelf liggen dat ze arm zijn. Daarom zou er gestreefd moeten worden naar gedragsverandering. Aanpak van de sociale en bureaucratische uitsluiting die in de reportages naar voren komt, blijft daarentegen buiten beeld.Afgelopen zaterdag verscheen in De Volkskrant het artikel “Rechtsgeleerden maken zich zorgen: ‘Bijstandsfraudeurs slechter beschermd dan verdachten in strafzaken’”, geschreven door Jonathan Witteman. Hij is ook bekend van een reportage in De Volkskrant uit december 2013, toen hij met medewerking van de Bijstandsbond de misstanden aan de kaak stelde bij het dwangarbeidcentrum van stichting Herstelling, werk en uitvoering aan de Laarderhoogtweg in Amsterdam. Daar moesten bijstandsgerechtigden dwangarbeid verrichten. Dit artikel en een zwartboek van de Bijstandsbond hebben ertoe geleid dat de gemeente Amsterdam uiteindelijk een onderzoek liet instellen door het gemeentelijke Bureau Integriteit, waarbij de misstanden werden bevestigd. Daarop werden maatregelen genomen. Het dwangarbeidcentrum is inmiddels gesloten.OpsporingsmethodenTeneur van het nieuwe artikel over de rechteloosheid van bijstandsgerechtigden: er worden op grote schaal vergaande opsporingsmethoden ingezet, zoals achtervolgingen, gps-trackers, camera’s en het doorzoeken van databanken, bijvoorbeeld van de OV-chipkaart. De opsporingen van bijstandsfraude vallen beneden de vijftigduizend euro onder het bestuursrecht. De bijstandsgerechtigde is rechtelozer dan een verdachte van een strafbaar feit. In de reportage komt aan de orde dat sociaal rechercheurs naar aanleiding van de verhoorprotocollen verdraaide verslagen opstellen. Dat kunnen de medewerkers van de Bijstandsbond bevestigen, want het gebeurt in Amsterdam ook. Men verdraait de feiten op grote schaal om de zogenaamde fraude te kunnen bewijzen. Een uitspraak in de verhoorprotocollen: “Ik eet iedere dinsdag bij mijn vriendin” wordt dan in het verslag: “Ik eet regelmatig bij mijn vriendin”. De verslagen worden bovendien soms opgesteld door opsporingsambtenaren die het Nederlands qua lezen en schrijven slecht beheersen.Hopelijk zal de reportage over de misstanden bij de opsporing van fraude van bijstandsgerechtigden ertoe leiden dat ook wat dit betreft maatregelen worden genomen en dat een discussie op gang komt over de onuitvoerbare Participatiewet. Maar dan moet het kwartje wel vallen dat de ingewikkelde principes van de Participatiewet onvermijdelijk tot dit soort praktijken leiden. Denk daarbij aan de verplichting voor bijstandsgerechtigden om inkomen uit bijstand in te leveren als ze kosten besparen of extra inkomsten hebben, en aan de partnertoets. Ook na diep graven door de rechercheurs valt de fraude vaak nauwelijks te bewijzen. Daardoor proberen ze vaak om het moeilijke bewijs op subjectieve en manipulatieve wijze rond te krijgen. Bijstandsgerechtigden met een positie die rechtelozer is dan die van verdachten van een strafbaar feit, decennialange misstanden in de reïntegratie-industrie, voortdurende hetzes tegen baanlozen, waarbij VVD-fractievoorzitter Klaas Dijkhoff de laatste tijd voorop loopt, wanneer gaat de beerput vol onrecht nu eens volledig open? De malversaties in de reïntegratie-industrie zijn begonnen met de Europees Sociaal Fonds-fraude in de jaren negentig. Daarna volgde fraude in de particuliere reïntegratie-industrie. Daarna kwamen de misstanden van het werken met behoud van uitkering, onder meer in Amsterdam met stichting Herstelling. Een gigantische beerput van fraude, misleiding en gesjoemel in veel gemeenten. Niet door mensen in de bijstand, maar door ambtenaren en anderen die werk en winst maken met het disciplineren en repressief bejegenen van baanlozen.Het zou mooi zijn als het recente artikel van Witteman leidt tot veel ophef in de kringen van organisaties die met bijstandsgerechtigden krijgen te maken. Maar ik denk dat het maatschappelijke middenveld van gesubsidieerde welzijnsorganisaties en het inspraakcircus teveel genuanceerde meewerk-boter op het hoofd heeft om op de herontdekking van de armoede door de massamedia in te spelen.Piet van der Lende]]>
maandag 11 juni 2018
zondag 10 juni 2018
David Graeber-Bullshit Jobs
Je kunt over het onderzoek hier lezen. In een later stadium ga ik mijn leeservaringen met het nieuwe boek van Graeber weergeven.Piet van der Lende]]>