Fragmenten uit een informatie guerrilla. Korte kroniek van de verkiezingsstrijd in de aanloop naar de gemeenteraads verkiezingen van 2018 deel 2.

Zie ook fragmentarische kroniek van de verkiezingsstrijd deel I.Opvallend was, dat Forum voor Democratie kort voor de verkiezingen een oproep op haar website plaatste omdat ze nog geen 30 ondersteuningsverklaringen hadden verzameld. Die ondersteuningsverklaringen zijn nodig om aan de verkiezingen te kunnen deelnemen.  Op donderdag werd bekend, dat Forum ‘enige honderden’ handtekeningen had verzameld. Maandagavond 29 januari was er een debat in De Balie tussen Femke Halsema en Baudet, dat in eerste instantie weinig reacties opriep. Maar vrijdags, 2 februari werd het hoofdnieuws na de citaten van D66 corifeën. De discussie kun je hier volgen. De tekst kun je hier lezenWoensdagavond laat publiceerde Groen Links Amsterdam een verklaring op haar website, dat Groen Links bij nader inzien de verklaring op basis waarvan gedemonstreerd wordt niet meer ondersteunt maar dat de partij wel gaat meedoen aan de demonstratie.  De tekst kun je hier lezen  Een groot dilemma van de anti-racisme beweging in afgelopen 40 jaar is blijkbaar onbekend bij de opstellers van de tekst waarmee de partij afstand neemt van de demo op 18 maart. ‘GroenLinks zal nooit het bestaansrecht van partijen noch hun recht deel te nemen ter discussie stellen.’ Het bleek, dat binnen Groen Links lang onderhandeld was over de compromistekst.Donderdagmorgen 1 februari. Roderick Veelo presteert voor RTLZ een aaneenschakeling van hersenschimmen en -wat taal doet- verschuivingen van waarheden in het eigen straatje over de demo van 18 maart. De zaak kun je hier lezen Zo gebeurt er iedere dag wat. In de grote landelijke media en Het Parool blijft de zaak nog behoorlijk onder de radar, hoewel de Telegraaf niet en NRC wel aandacht hebben besteed aan de discussie. Inmiddels worden nieuwe feiten bekend over het incident op het Buiklotermeerplein. De zaak kun je hier lezen  Aan de zaak werd ook aandacht besteed op Krapuul. Dat kun je hier lezenWisten we maar wat voor rol de AIVD in dit geheel speelt. Dat ze bezig zijn staat voor mij buiten kijf. En kijk, vrijdag 2 februari ontdekte ik dit. AIVD waarschuwt met een brief in 2010 aan de burgemeesters voor de AFA. Deze brief is op 2 februari 2018 bij Nu.nl terecht gekomen. De volgende zet in het schaakspel van de politieke partijen is een persbericht van Rudie van Danzig, lijsttrekker van D66 in Amsterdam. Op vrijdagmiddag 2 februari. Hij brengt een persbericht naar buiten dat zijn partij de racistische uitspraken van Ramautarsing, nr 2 op de lijst van FvD voor Amsterdam, beu is en dat hij samenwerking met FvD na de verkiezingen uitsluit Dat persbericht kun je hier lezen. De media sprongen er bovenop. Het Parool met een groot artikel op de voorpagina. Zij interviewden ook Groot Wassink en Moorman (van de SP geen spoor) die zich haastten Van Danzig gelijk te geven, hoewel Moorman de deur op een kier liet. En probeerde te ontwijken. Het Parool artikel kun je hier lezen. Maar ook andere media besteedden er aandacht aan. De rechtse bagger bleef beperkt. De druiven waren zuur, natuurlijk. Alleen een kort bericht op AT5 tussen alle ongelukken door. Maar wel een tegenaanval. Het blijkt te gaan om een gecoördineerde actie. Want vrijdagavond hield de minister van Binnenlandse Zaken Kaisa Ollongren van D66 de Ien Dales lezing in Nijmegen. En zij kwam met hetzelfde verhaal als Van Danzig, die citeert uit een discussie tussen Femke Halsema en Baudet, dat Forum gevaarlijker is dan de PVV omdat zij rassentheoriën weer introduceren in de Nederlandse politiek. De lezing kun je hier lezen. Ollongren is niet zomaar iemand; ze is minister van Binnenlandse zaken en heeft als zodanig toegang tot AIVD informatie. De gecoördineerde actie van D66 komt zeer snel. Ze hebben gewacht op het moment dat Baudet en fout zou maken en nu razendsnel gereageerd. Het moet voorbereid zijn, want de discussie tussen Halsema en Baudet was 29 januari, dus nog maar 3 dagen geleden.Ramautarsing heeft een uitspraak gedaan over het IQ van zwarten. Ik kwam op een video op You Tube van cafe Weltschmerz, waarin hij zijn abjecte ideeën ontvouwt.  Dat interview kun je hier zien . Er blijken nog veel meer filmpjes op You Tube te zijn waarin hij uitleg geeft over zijn ideologie. In NRC verscheen eerder een artikel dat hij geen kandidaat kon worden voor WNL van Jan Roos omdat hij criminele familieleden heeft, in de schulden zit en nog andere dingen.De uitspraken van Ollongren leverden nog niet volop aandacht op in de mainstream media, maar dat veranderde toen Baudet zaterdagmorgen 3 februari aankondigde, aangifte tegen Ollongren te zullen doen wegens smaad. Het was heel eenvoudig. Hij publiceerde een foto van zichzelf en Hiddema op instagram en kondigde de aangifte aan en dat er een persconferentie zou zijn. Er brak een media hype los. Alle mainstream media, het journaal, RTL 4, de grote kranten, allemaal kwamen ze met het nieuws. De persconferentie van Baudet bleek niets in te houden. Hij legde een korte verklaring af en beantwoordde geen vragen en liep weg voor de verzamelde pers. Opmerkelijk is, dat hij wel ‘alle beschuldigingen van racisme en discriminatie op basis van wel kenmerk dan ook’ verwerpt maar dat hij geen afstand neemt van de uispraken van Ramautarsing. Verder spreekt hij over ‘demonistering’. Op twitter werden Baudet en Ollongren trending topic, en er brak een golf van reacties los. Als ik er zo over nadenk, dan moet de reactie op hoog niveau besproken zijn, want Ollongren is minister van Binnenlandse Zaken, en spreekt namens de regering.Op het journaal werd in het kader van de verslagen over de verkiezingsstrijd meegedeeld, dat er een debat is in Amsterdam zou zijn tussen landelijke politici, waaraan ook Baudet en Pechtold deelnemen. In de Balie. Alle landelijke lijsttrekkers komen. Het is het eerste debat van Lilian Marijnissen als politiek leider van de SP.  Op 20 maart ’s avonds was dan het grote debat van de Amsterdamse lijsttrekkers in de Balie i.s.m. Het Parool.Een beperkte maar mooie analyse van de debatten in NRC. Met veel nuttige links over de verschillende standpunten en discussies. Dat kun je hier lezen Citaat: Dat uitgerekend Ollongren zich nu in de campagnestrijd gemengd lijkt te hebben, is opmerkelijk. Zij staat in Den Haag en Amsterdam bekend als politiek behendig, maar in haar woordkeuze juist voorzichtig. Bovendien heeft de beschuldiging van een minister en vice-premier aan een Tweede Kamerlid een totaal andere lading dan de woorden tussen Amsterdamse kandidaten onderling. De NRC verbaast zich er verder niet over.Maandag 5 februari. Het tij keert. Gisteren gebeurde er weinig, maar toch was er ’s avonds het satirisch programma ‘Dit was het nieuws’ op de televisie waarin Hiddema optrad. Er speelde zich een scene af waarbij Hiddema werd uitgenodigd een sigaret op te steken. Dat deed hij. En nu is het roken in openbare ruimten verboden, dus wat Hiddema deed was strafbaar. Zondagavond maakte niemand zich er druk over, maar maandagmorgen werd bekend, dat de dat de Nederlandse Waren Autoriteit een onderzoek ging instellen naar de strafbaarheid van de handeling. Roken op de televisie maag ook niet. Hier is een voorbeeld van het bericht . De zaak ging viraal op sociale media. Al hebben de grote media er weinig aandacht aan besteed. Maar het was koren op de molen van de rechtse bagger. Zie je wel de vastgelopen bureaucratie, waarom vervolgen en straffen ze de Marokkaanse misdadigers niet, etc.Maar aan het eind van de middag publiceerde AT5 dat de nr 6 op de lijst voor Amsterdam van Forum, Kristine Turkmen, een twitteraccount had waarop zeer gewelddadige en fascistische ideeën en uitlatingen stonden. Zondagavond was dat ontdekt, en werden er al 800 tweets verwijderd. Maandag toen AT5 informatie probeerde in te winnen werd het hele twitter account verwijderd. Merkwaardig is, dat tot nu toe niemand het twitteraccount heeft ontdekt. Op twitter reageren de rechtse bagger nu totaal niet. De naam Turkmen levert slechts enkele reacties op. Hier is het bericht van AT5.  Ze had een twitteraccount @KristinaAMS en stuurde naar de Telegraaf en Wierd Duk en ene @WdeGelder o.a. de tweet dat geslachtsdelen en handen moesten worden afgehakt. Ik denk dat niemand het ontdekt heeft, omdat niemand een verband legde tussen haar twitternaaam en de naam van degene die erachter zat. Maar ze had toch een levensbeschrijving bij haar twitteraccount, of niet? En heeft AT5 een tip gekregen? Van wie? De rechtse bagger valt helemaal stil.Ondertussen op Geen Stijl een bericht dat Baudet een dictator is en zijn partij een chaos. Er zijn twee ex-VVD-ers ui de partij gezet en er zijn nog meer dingen. Item op Geen Stijl De reaguurders van Geen Stijl verdedigen Baudet en schelden op de VVD-ers. Maar ook: waar komt dit bericht nu plotseling nu weer vandaan? Het blijkt door Forum zelf op de website te zijn geplaatst, dat de twee VVD-ers worden geroyeerd. Alle grote media besteden er aandacht aan. Zie hier het artikel in NRC Het gaat om oud-senator Robert de Haze Winkelman en voormalig Statenlid voor de liberalen Betty Jo Wevers. Deze Winkelman gaf aan, aanhanger te zijn van de complot-teorie van holocaust ontkenners en antisemieten de Coudenhove-Kalergi-complottheorie. Dinsdag en woensdag. 6 en 7 februari. De discussie over of mensen van bepaalde rassen een lager IQ hebben gaat door. Nav de uitspraak van Ramautarsing. Baudet heeft gereageerd, en mensen praten erover op sociale media. Laatste verdediging: het gaat niet over ras maar over volk. Tweede punt wat in de discussie komt is dat er intern gerommel is in FvD. Dat kwam hiervoor al ter sprake. Vandaag werd het volgende bekend. Drie voormalige kandidaat-Kamerleden van Forum voor Democratie hebben zich met een brief aan de leden aangesloten bij de geroyeerde leden Robert de Haze Winkelman en Betty-Jo Wevers.In een brief die NRC heeft gepubliceerd schrijven Arthur Legger,Gert Reedijk en Jan Berkhout dat een grote groep intimi rond Baudet al tijden aandringt op meer interne democratie. Ze noemen een reeks incidenten en spreken van een keurslijf en een angstcultuur. Ze zeggen dat ze volledig achter Baudet staan en dat het bestuur hen voor een inhoudelijk gesprek heeft uitgenodigd. Baudet ontkent dat er onrust is in FvD. De brief van de drie FvD leden kun je hier lezen. Dinsdag, woensdag en donderdag sudderden de oude discussies een beetje door en ene Carel Brendel publiceerde op sociale media dat tien organisaties die het manifest van het comité 21 maart ondertekend hadden subsidie van de gemeente kregen. Hij had dat uit het blijkbaar openbare subsidieregister van de gemeente Amsterdam gehaald.  Donderdag verscheen het bericht, dat de historicus Frank Ankersmit zijn contacten met Forum opzegde. Dat kun je hier lezen.  Maar hij blijkt dit al in november te hebben gedaan, hoewel het nu via het Dagblad voor het Noorden naar buiten komt. Een tweede bericht is, dat Marc Rutte na de uitspraken van Ollongren vorige week vrijdag voor het eerst reageerde op haar mededelingen. Premier Rutte heeft geen bezwaar tegen de kritiek van minister Ollongren op Forum voor Democratie. Ollongren zei in een lezing dat het FvD verder gaat waar de PVV ophoudt. Baudets partij zou “geobsedeerd” zijn door het praten over rassen in het politieke debat.Ollongren heeft constitutionele zaken in haar portefeuille,zegt Rutte. Dan past het volgens hem een visie te geven op de uitvoering van artikel 1 van de grondwet,dat discriminatie verbiedt. Ollongren nam het Baudet kwalijk dat hij geen afstand nam van racistische uitlatingen. Baudet deed aangifte tegen de minister vanwege smaad en laster.Vandaag vrijdag, 09-02-18 20:13:30 werd bekend, dat de nr 3 op de lijst van de Tweede Kamerverkiezingen van Forum uit de partij stapt. Dat kun je hier lezen.  Ze heet Susan Theunissen en is kapitein in het leger. Verder gaat de discussie over uitspraken van Ramautarsing over IQ en ras door. De grote media zoals EenVandaag besteden er aandacht aan door wetenschappers te interviewen. Er zijn nog andere dingen die spelen, zoals de dialoog tussen Bolkestein en Oudenampsen, maar al die andere dingen komen niet echt in de publiciteit. Forum heeft gereageerd met een brief op de uittredende partijleden. Volgens peilingen stokte de opmars van Forum.De rest van de verkiezingsstrijd: de zaken kabbelden voort met af en toe een oplevinkje. Een rol speelde de discussie over het referendum, die met 1 stem meerderheid in de Tweede Kamer is afgeschaft. De afschaffing werd verdedigd door Ollongren van D’66, en die partij kreeg er vanwege schending van haar principes flink van langs. De discussies op politieke bijeenkosmten hebben geen opzienbarende uitspraken opgeleverd. Tot gisteren. Ramautarsing kwam weer in het nieuws, nu via o.a. een artikel in de Volkskrant waarin geciteerd werd uit een besloten whatt’s app groep waar ook kaderleden van andere jongerenpartijen, o.a. SP en D66 aan meededen. Wierd Duk trekt in een tweet waarin hij de telegraaf citeert aan zijn stutten. “wij hadden dat al eerder en korter’. Volgens de Standaard waren er vier jongeren die uit de school klapten. De Standaard zei: we weten wie het zijn. Ramautarsing deed nu uitspraken over homo’s o.a. en weer ging het over het IQ. Trending topic op twitter, maar nu komen de rechts-populistische tweeters in de verdediging. Ramautarsing maakte bekend, dat hij zich terugtrok als kandididaat gemeenteraadslid, wat eigenlijk dus niet kan. Als hij met voorkeurstemmen gekozen wordt, kan hij zijn plaats innemen, maar dat zal hij wel niet doen. De Rechts populisten zien in het gebeuren een samenzwering van links. Omdat die hem in de besloten whatt’s app groep uit de tent gelokt zouden hebben. Menno Bosman tweet dat het eindresultaat van het Volkskrant artikel en de discussie is, dat de normen van wat je bediscussieert en wat niet weer als eindresultaat opgeschoven zijn. En dat het dus toch een overwinning is voor de PVV en FvD.Op 21 maart vonden dan de verkiezingen plaats en daarvoor, op 18 maart een vreedzame demonstratie van anti-racisten in Amsterdam.Zie ook deel 1.]]>

Fragmenten uit een informatie guerrilla. Korte kroniek van de verkiezingsstrijd in de aanloop naar de gemeenteraads verkiezingen van 2018 deel 1.

Zie ook deel 2.In januari 2018 deed het zogenaamde Comité 21 maart een oproep voor een anti-racisme demonstratie. Het Comité heeft een brede samenstelling van de meest uiteenlopende organisaties, en ook de politieke partijen Partij van de Arbeid, Groen Links en SP maakten er deel van uit. Er werd een oproep verspreid voor de demonstratie die door de organisaties in de coalitie werd ondersteund.Op woensdag 24 januari zond At5 een item uit over de aangekondigde demonstratie op 18 maart en de aanstaande verkiezingen. Daarin kwam naar voren, dat de slogan voor de demo was ‘geen racisten in de raad’ en dat in de tekst stond dat rechts populistische partijen als PVV en Forum voor Democratie racistisch zijn. Het AT5 item kun je hier vinden. Na het AT5 item stortte heel rechts Nederland zich via sociale media erop. Van ‘Links’ waren er nauwelijks reacties op bv Twitter en ook later niet, toen de aanval in volle gang was. Rutger Groot Wassink liet zich interviewen door AT5 en verdedigde zich goed. Die uitspraken kun je hier lezen AT5 volgde vervolgens de gebeurtenissen op de voet en citeerde ene Jan Dijkgraaf, gepresenteerd als ‘columnist’. Zijn indrukwekkende cv bij Powned en zijn mislukte politieke carriére als lijsttrekker van GeenPeil, gelieerd aan Geen Stijl kun je lezen op wikipedia. Dat kun je hier lezen. Hij was een concurrent van Jan Roos bij de verkiezingen lijsttrekker van VNL. VoorNederland (VNL) was een Nederlandse politieke partij die in 2014 ontstond uit de van de PVV afgesplitste fractie Groep Bontes/Van Klaveren. Nadat VNL bij de Tweede Kamerverkiezingen 2017 geen zetels haalde, besloot de partij in juni 2017 zich op te heffen. Dat kun je ook allemaal op wikipedia lezen.Wat waren de argumenten die populistisch rechts aanvoerde? Zij oefenden druk uit op de gevestigde politieke partijen Groen Links, Partij van de Arbeid en SP om niet mee te doen. De argumenten waren o.a. dat links extremistische gewelddadige partijen meededen, zoals de AFA, de IS en nog meer clubs. ‘Jullie gaan met extremistische geweldplegers de straat op en zijn medeverantwoordelijk voor het klimaat dat ontstaat’ werd tegen die politieke partijen gezegd. Jullie hebben niets geleerd van de moord op Pim Fortuin en Theo van Gogh waardeloze linkse clubjes, ha ha de bijstandsbond heeft ook getekend, moet dat geen overkoepeling zijn van de bijstand trekkende en subsidieslurpende gewelddadige linkse actievoerders? Etc.Er waren twee argumenten eigenlijk. Forum voor Democratie is een toegelaten politieke partij, en het is ondemocratisch om er dan voor te strijden dat ze niet in de raad mogen worden verkozen. Geen Forum voor democratie in de raad is dus een slechte slogan. Het tweede argument is, dat ook extreem radicaal linkse, gewelddadige groepjes zouden meedoen, die juist zelf het geweld aanwakkeren en groepjes die zelf ook racistisch zijn, zoals DENK.Opvallend dat ook het Centrum voor Informatie en Documentatie Israël, CIDI en haar aanhangers, zoals Frits Barend, zich in de discussie mengden en vanuit het argument van versterking van het anti-semitisme het 21 maart comite aanvielen. Barend had geloof ik als argument, dat door de migratie met veel aanhangers van de Palestijnse vrijheidsstrijd het anti-semitisme alleen maar zou toenemen. Een ander punt is, dat deze dagen ook de aftrap was van de verkiezingscampagne van Forum voor Democratie. Baudet haalde in zijn toespraak een voorval aan op het Buikslotermeerplein. Nr 6 op de lijst van Forum zou in elkaar geslagen zijn bij het uitdelen van folders. Het bericht ging viraal. Zie je wel, links actietuig, gewelddadig, etc. Vooral de AFA (Anti Fascistische Aktie) moest het daarbij ontgelden. De volgende dag kondigde Nanninga aan, dat men aangifte ging doen bij de politie, ook weer vele malen gedeeld op sociale media en uitgebreid in de pers.Op zondag 28 januari 2018 publiceerde Thierry Baudet een foto van zichzelf en de bekende zanger Gordon op Instagram. Beiden keken lachend in de camera en Gordon had een Forum voor Democratie sjaal om. Baudet deelde vervolgens als commentaar bij de foto mee, dat Gordon, die prominent VVD lid is en af en toe bij premier Rutte over de vloer komt, lid was geworden van Forum voor Democratie. Dit werd gepost op de rechtse website Post online en het bericht ging viraal. Het werd vele malen op sociale media gekopieerd en gedeeld. Gordon publiceerde later dat het helemaal niet klopte, na protesten van fans, en dat hij helemaal geen lid wordt van Forum. Hij had gewoon een gezellige avond in een restaurant met een toffe gozer en was met hem op de foto gegaan. Baudet verklaarde daarna dat het een ‘grapje’ was. De argumenten van de rechtse aanval waren flinterdun. Maar hadden wel hun effect. Organisaties op de deelnemerslijst van 50 organisaties werden opgeroepen zich te distancieren. Baudet riep op tot diistanciering van de drie grote politieke partijen en velen met hem, een psychiater, Kaspar Mengelberg, riep het medisch comité Nederland Vietnam op niet deel te nemen omdat hij zelf een lid was van het eerste uur, en ook de Piratenpartij kwam onder vuur te liggen. Andere min of meer prominenten die druk uitoefenden ware Wierd Duk, verslaggever van de Telegraaf, Arnold Karskens, Theodor Holman, Joost Niemoller en de eigenaar van de winkelketen Cool Cat. Maar dat is maar een willekeurige greep. Anderen waren Johan Derksen, van het voetbal, en ene Arthur van Amerongen, die columnist is bij de Volkskrant en HP/De Tijd en die dus een prominente positie heeft, en die twittert onder de naam Don Arturio.  Hij heeft wel 12.000 volgers. Er is verder ene Esther_Voet en Bas Paternotte en  Meridith Green.drukOnder druk wrong Marjolijn Moorman, lijsttrekker  van de PvdA bij de verkiezingen in Amsterdam, zich in allerlei bochten. Voortdurend waren er berichten ook van Forum, waarin de fatsoenlijke grote politieke partijen werden opgeroepen zich te distantieren. En dat ging lukken. Nee, Moorman was er niet op tegen dat Forum aan de verkiezingen meedeed, en nee, ze zei dat de kiezer spreekt en dat Forum dus het volste recht had toe te treden tot de gemeenteraad als ze verkozen zouden worden. Lodewijk Asscher wenste het Forum succes met hun campagne. Op twitter. De rechts-populisten probeerden een storm te ontketenen, hoewel de zaak op twitter nooit een trending topic is geweest. Onder druk verklaarde Johan van Lammeren van de Dieren Partij als eerste op zondag dat hij zich terugtrok. En met hem zijn partij. Dat was zondag 28 januari. Op maandag 30 januari bleek, dat de SP en de PvdA en Groen Links een brief geschreven hadden aan het organisatiecomité, dat de leus veranderd moest worden en dat er in de tekst geen politieke partijen genoemd mochten worden. Wat opvalt is dat de SP een afzonderlijke brief met eisen heeft geschreven los van de andere grote linkse partijen die onder druk stonden. Van gecoördineerd overleg lijkt geen sprake te zijn. Maandagmorgen was er een overleg van de organisatoren van de demonstratie met Marjolijn Moorman en Rutger Groot Wassink. Zij wilde aanpassing van de tekst. Daarop werd de slogan aangepast van ‘geen racisten in de raad’ naar ‘geen racisme in de raden’ en werden de namen van de politieke partijen uit het pamflet gehaald. Dinsdagmorgen vroeg 31 januari publiceerde de PvdA een verklaring op haar website, dat ze zich terugtrok. Marjolijn Moorman zei, dat demonstreren tegen een andere partij een rare vorm is. Het valt op hoe zwak de verdediging was, en hoe slecht ze de flinterdunne argumenten van de rechtse bagger wist te weerleggen, sterker nog, ze nam de argumenten in feite over. Want ik heb later getweet dat een lijsttrekker wel een partijmanifestatie mag organiseren waar die zegt ik ben de goeie, en partij a of b is slecht, en dat dan democratische verkiezingsstrijd is, en dat als burgers manifesteren en zeggen wij zijn de goeden en partij a of b is slecht, dat dat ondemocratisch is. Ook de woordvoerder van DENK in de Tweede Kamer die over de kwestie ondervraagd werd kon zich slecht verdedigen tegen de kritische vragen waarin de rechtse bagger werd herhaald.geringOndertussen leken de effecten van de rechtse aanval verder gering waar het de beïnvloeding van de kiezers betreft. Het aantal volgers van Annabel Nanninga de lijsttrekker van Forum voor Democratie op twitter, nam nauwelijks toe. Maar prominenten uit de Linkse politieke partijen zoals Arjen Vliegenthart en Femke Halsema distantieerden zich openlijk van de doelstellingen van de demonstratie. En dat zorgde weer voor veel publiciteit. Al voor het terugtrekken van de partijen. Dit werd door rechts breed uitgemeten. Ook de SP maakte op dinsdag bekend, dat zij zich uit de demonstratie terugtrok. Ze hebben zich teruggetrokken, maar het zou de SP en de PvdA niet helpen. De rechtse bagger tegen hen gaat gewoon door. “hypocriet’ ‘slap gedoe’. Ze kwamen nu qua kritische opmerkingen op internet van 2 kanten in de tang. Van links en van rechts. Maar een demonstratie van Wilders in Rotterdam trok weinig belangstellenden. Het was de zoveelste zet in het schaakspel op ( sociale) media, waarbij zoals al aangegeven links voornamelijk in een passieve rol verkeerde en weinig links georiënteerde mensen aan de discussies deelnamen. Woensdag veranderde het beeld. Er kwam meer tegenspraak tegen de rechtse bagger, die wat leek af te nemen. Er was bv een stuk op Joop.nl van BNN/VARA van Han van der Horst, die ook begon terug te schelden. Dat kun je hier lezen Opvallend aan het stuk is, dat het een vlammend betoog VOOR deelname aan de demonstratie is, waarbij de terugtrekkers slappelingen zijn, maar hij haalt zijn hele betoog in een klap volledig onderuit door de redenering, dat als het er in werkelijkheid om gaat dat het 21 maart comité een mantelorganisatie van de IS is, zeg dat dan. Hiermee wordt de suggestie gewekt en overgenomen van rechts dat dit zo is, en hij zegt dan: als dat jullie argument is, zeg dat dan.Woensdag werd ook bekend, dat nr 6 van de lijst helemaal niet in elkaar was geslagen, er was wat geduw en getrek, en meer niet. Forum zwijgt nu in alle talen over de aangifte, hoewel de  weblog Jalta een serie kritische vragen aan Forum stelde. Ze zullen wel nooit antwoord krijgen. De zaak kun je hier lezenEen punt is dat nieuwsberichten over elkaar heen buitelen waarbij iets gemeld wordt en later blijkt het toch weer niet zo te zijn. Politici hebben er een handje van, zulke berichten te verspreiden in het machtsspel van de framing van de politieke tegenstander. Hierboven daarvan verschillende voorbeelden. Een ander voorbeeld. Wilders verspreidde op een gegeven moment op zijn twitter account een gefotoshopte foto van een demonstratie van Hamasaanhangers, en daartussen was een foto geplaatst van het hoofd van Alexander Pechtold die helemaal niet bij de demonstratie aanwezig was. Later bleek dat Wilders deze foto had overgenomen van een extreem rechtse website die de foto in 2010 geplaatst had. De suggestie was duidelijk. Pechtold is terrorist of heult met terroristen of met wat rechts terroristen noemt. De manipulatie van de foto kwam uit en er waren in de openbaarheid botsingen tussen Wilders en Pechtold, die het een smerige streek noemde. Maar Wilders had zijn punt. Aan Pechtold bleef toch een beetje de suggestie kleven, o, was er een tijdje geleden niet iets met Pechtold en terroristen en zo, hoe zat het ook alweer, die Pechtold is niet te vertrouwen. De nieuwsberichten volgen elkaar razendsnel op, en als consument van dat nieuws kun je onmogelijk alles volgen en ontgaan veel dingen je. Dus er is een hele categorie mensen die niet meekrijgt dat het een gemanipuleerde foto was. Zo is het ook met de smerige trucs van Forum voor Democratie met Gordon en het bericht dat nr 6 in elkaar geslagen was.Zie ook deel 2.]]>

Rollator

Dit verhaal verscheen op de website van Metro. https://www.metronieuws.nl/lezerscolumn/2018/03/rollator

De sluipende erosie van de rechtsstaat

S O L I D A R I T E I T commentaar 167, 13 maart 2011————————————————————–Piet van der LendeHet beleid van het kabinet Rutte staat volop in debelangstelling. Hoewel van een gecoördineerd massaal protestnog geen sprake is, komen allerlei afzonderlijkebelangengroepen toch – meer of minder – in actie tegen ditvreselijkste kabinet van de afgelopen decennia.Wat vooral benadrukt wordt, zijn de veelsoortige bezuinigingenen hun maatschappelijke gevolgen. Wat echter enigszinsonderbelicht blijft, is de sluipende erosie van de rechtsstaat ende ontwikkeling naar een autoritaire staat. De laatste is nietbegonnen met dit kabinet, maar al ingezet onder zijnvoorgangers, met steun van onder anderen bestuurders van dePvdA.Het gaat bij de burgerlijke rechtsstaat om de principes, zoalsdie na de Franse revolutie in een lang ontwikkelingsproces totstand zijn gekomen en die in de grondwet liggen verankerd.Enkele voorbeelden: het recht op huisvrede, het verbod opdwangarbeid, het recht op privacy en autonomie en deonschendbaarheid van lichaam en geest van het individu, hetverbod op discriminatie, de toegang tot procedures van derechtsstaat, geen opsluiting zonder het bewijs van eengepleegde misdaad. Meerdere maatregelen van vorigeregeringen zijn in strijd zijn met bovengenoemde principes.Hier twee voorbeelden.Huisbezoeken en dwangarbeidAchmed Aboutaleb heeft als wethouder in Amsterdam dehuisbezoeken voor bijstandsgerechtigden ingevoerd. Daarbijgold de plicht een onaangekondigd huisbezoek (tweecontroleurs van de sociale dienst) te aanvaarden op straffe vanstopzetting van de uitkering. De toetsing van een rechter-commissaris ontbrak daarbij. Zo’n maatregel is in de ogen vanvele juristen in strijd met het recht op privacy en het recht ophuisvrede. Niet alleen bijstandsgerechtigden worden hierdoorgetroffen, ook mensen met een andere uitkering en soms debewoners van hele straten.Een latere poging van staatssecretaris Aboutaleb om deaanvaarding van onverwachte huisbezoeken en huiszoekingenbij wet te regelen en zo verplicht te stellen, stuitte op eenvernietigend oordeel van de Raad van State. Terwijl ditcontroversiële wetsvoorstel al drie jaar op behandeling ligt tewachten, begon in Amsterdam de invoering van dezehuisbezoeken al in 2005. Deze ontwikkeling leidt totspanningen tussen de uitvoerende en rechtsprekende macht diebuiten spel wordt gezet. In feite is er een ontwikkeling aan degang, waarbij de uitspraken van de rechterlijke macht minderbetekenis hebben. De functie van de rechterlijke macht om inde burgerlijke rechtsstaat een dam op te werpen tegen dewillekeur van de staat tegenover het individu wordt steeds meeruitgehold.Eenzelfde ontwikkeling is te zien bij “Work First” (werken inruil voor een uitkering) en verplichte of dwangarbeid. Deuitvoerende macht – de gemeenten – voerden allerleimaatregelen in, waarbij werklozen verplicht werden door destaat bepaalde arbeid te aanvaarden. Dit op straffe vanstopzetting van de uitkering en met voorbijzien van debelangen van de individuele werkloze. Het duurde minstens vijfjaar voordat de Centrale Raad van Beroep criteria formuleerdedie de bij internationale verdragen verboden dwangarbeidkonden voorkomen. Inmiddels werken gemeenten al jaren methet nieuwe beleid.VersnellingIn de reeds ingezette ontwikkeling naar een autoritaire staat valtop dat met de economische crisis een versnelling lijktingetreden. De regering Rutte kondigde sowieso een seriemaatregelen aan om de staat te reorganiseren. Zoals: deherindeling van provincies, de terugdringing van het aantalbestuurslagen, de beperking van het aantal bestuurders envertegenwoordigers in wetgevende organen, de uitbreiding vanhet snelrecht en het expliciet geformuleerde voornemen hetleger vaker in te zetten voor politietaken.Deze doorzettende afbraak van de rechtsstaat wordtgemotiveerd met een beroep op de noodzaak van een no-nonsense beleid. Al die overvallen op bejaarden en de kleinecriminaliteit op straat, de schooluitval van jongeren, diefstallenen erger dienen bestreden te worden met ‘praktischeoplossingen’. Daarbij zitten allerlei waarborgen voor de vrijheiden autonomie van de individuele burger alleen maar in de weg.Vervolgens gaan de principes van de rechtsstaat eraan met eenberoep op de waarden en grondslagen van die rechtsstaat. Rutteen zijn helpers zeggen te streven naar een veiligeleefomgeving, een rechtvaardige samenleving en oppassendeburgers. Maar dit streven moet gerealiseerd worden door derechtsstaat af te breken.We kennen dit principe ook van de afbraak van de socialezekerheid om de sociale zekerheid te redden. Want dan krijgenalleen mensen “die het echt nodig hebben” een uitkering enblijven de betalers van belasting en premies bereid voor diesociale zekerheid te dokken. Ondertussen betekent debeperktetoegang tot de sociale zekerheid, bijvoorbeeld voormensen die ziek zijn, dat duizenden zonder uitkering komen tezitten of soms beneden het sociale minimum zakken.Van de wieg tot het grafExponenten van de reorganisatie van de rechtsstaat zijn sociaal-democraten als de Amsterdamse wethouder Asscher. Hij isvoorstander van overheidsingrijpen in gezinnen gedurende allestadia van het socialisatieproces: van baby tot volwassene endaarna. Ook wethouders van de SP en GroenLinks komen metdit soort maatregelen. Wanneer bestuurders verzeild raken in debeheerslogica, werkt dat blijkbaar sterker dan de principes vande partij die ze vertegenwoordigen. Het kabinet Rutte sluit daarnaadloos op aan door in het regeerakkoord geld vrij te makenvoor de oprichting van “veiligheidshuizen” in de buurten,verspreid in een dicht netwerk over het hele land.Deze huizen zijn onder het vorige kabinet al volop totontwikkeling gekomen. Het gaat om een nauwe samenwerkingtussen opsporingsinstanties, gezondheidszorginstellingen enbuurtwelzijnsorganisaties. In de betreffende beleidsnota’sspringt de term “preventief” eruit, zogenaamd repressiefingrijpen zou noodzakelijk zijn. Lees: straffen zonder vormenvan proces en bewijsvoering van mensen die, soms enmisschien, iets zouden kunnen hebben gedaan of die nog nietshebben gedaan maar die alvast gestraft worden om tevoorkomen dat ze iets verkeerd doen.Dat de veiligheidshuizen zich vooral richten op buurten waarveel allochtonen wonen, kan geen verbazing oproepen. Maarniet alleen Wilders steunt deze ontwikkelingen. Weliswaarhoudt hij druk op de ketel door een nog verdergaande afbraakvan de rechtsstaat te eisen, maar het zijn de andere politiekepartijen – van sociaal-democraten tot liberalen – die dit beleiduitvoeren. Na het failliet van de neoliberale politiek zoeken debestuurlijke machthebbers op verschillende niveaus naar eennieuw autoritair model om de wind eronder te houden tendienste van de sociale en economische hervormingen die henvoor ogen staan.————————————————————–

]]>

Apartheid 2.0, of hoe het racisme en neo-liberalisme van Forum voor Democratie nauw samenhangen

Hopelijk is het de meeste mensen wel duidelijk geworden dat de kandidaat-raadsleden van Forum voor Democratie (FvD) er vaak racistische ideeën op na houden. Zie voor een kort overzicht de acht punten die de nieuwe politieke partij BIJ1 heeft opgesteld. Maar wat hebben de kandidaten die misschien in de gemeenteraad komen verder nog voor ideeën? Ze kunnen wel racistische ideeën hebben, maar hebben ze ook een uitgewerkt plan om die racistische ideeën uit te voeren? Wat kunnen bijstandsgerechtigden en anderen met een laag inkomen, wel of niet uit betaald werk, van FvD verwachten?Laten we om te beginnen het tien punten-plan van FvD er eens bij nemen, waarmee ze in Amsterdam de gemeenteraadsverkiezingen ingaan. Tussen de mooie woorden die alle politieke partijen ventileren staan de volgende punten:

• Sociale huurwoningen gaan in de verkoop en huurders krijgen een aantrekkelijk aanbod om hun woning te kopen en worden zo meer betrokken bij hun eigen buurt.
• Afschaffen van erfpacht.
• Ondersteunen eenzame burger door middel van lokale vrijwilligersprojecten of via tegenprestatieprojecten met bijstandsgerechtigden.
• Een proef met versoepeling van het ontslagrecht voor het MKB in Amsterdam, zodat ondernemers weer personeel durven aan te nemen. Het aannemen van personeel vormt nu een te groot risico, waardoor met name kwetsbare groepen moeilijk aan het werk komen.
• De toeristenbelasting verdubbelen om meer hoogwaardig toerisme aan te trekken.
• Hervormen subsidiestelsel: stoppen met het financieren van politiek activisme vermomd als kunstprojecten; elders wordt gezegd dat flink moet worden gesneden in het “subsidie-oerwoud”.
• Geen nieuwe asielzoekers in de stad: Amsterdam heeft nu al onvoldoende woningen.
• Noord-Zuidlijn doortrekken naar Schiphol en Purmerend; metrolijnen zoveel mogelijk doortrekken naar het Centraal Station en op elkaar aansluiten. Grote parkeergarages aan de rand van de stad voor dagjesmensen en bezoekers.
• Ruimer mandaat voor de politie om effectief op te treden. Duizend agenten en rechercheurs erbij. Heropenen gesloten politiewijkbureaus. Vervolging van draaideurcriminelen en Top 600 krijgt hoogste prioriteit.
• Kraakverbod onverkort handhaven: direct starten met ontruimen van resterende kraakpanden.

FvD blijkt het neo-liberalisme verder te willen radicaliseren naar rechts, naar nog veel meer zogenaamd vrije markt. Dat zou de oplossing zijn voor de problemen in de stad. Wat zijn de kenmerken van dit radicale neo-liberalisme? In zijn algemeenheid een nadruk op marktwerking en vrijhandel, oftewel: het vrije spel van vraag en aanbod op de markt leidt vanzelf tot evenwichten, waarbij de meest gunstige allocatie van de productiemiddelen plaatsvindt en de prijzen van goederen het gunstigst zijn. Het terugdringen van de invloed van vakbonden en andere kritische belangengroeperingen of de activiteiten van kunstenaars, intellectuelen en anderen die met hen solidair zijn is noodzakelijk, omdat de invloed van die groeperingen marktverstorend werken. Een mooie vondst is stoppen van de financiering van politiek activisme vermomd als kunstprojecten. Er komt als het ware een censuur van een soort kunstpolitie die gaat beoordelen of schilderijen en dergelijke wel politiek neutraal zijn. Meer kritische kunst werkt marktverstorend.Er komt ook een nieuwe rol voor de overheid in het actief scheppen van markten. De overheid moet zich beperken tot politie en justitie, defensie en de uitvoering van grote infrastructurele projecten die het bedrijven mogelijk maken te opereren op de zogenaamd vrije markt. Zoveel mogelijk andere taken van de overheid, voor zover ze er nog zijn, moeten worden geprivatiseerd en onderhevig worden aan marktwerking. De bevoegdheden van politie en justitie moeten eventuele negatieve gevolgen van de vrije markteconomie bestrijden. Door die grotere bevoegdheden te geven en strenger te laten straffen wordt het individu in zijn of haar gedrag onder druk gezet om zich aan te passen aan het vrije spel van vraag en aanbod op de markt. Het programma van FvD past naadloos in dit model. Maar zij willen het theoretische model nog radicaler doorvoeren dan bijvoorbeeld de VVD wil. Dit neo-liberale model heeft de laatste jaren echter flink onder vuur gelegen, waarbij werd gewezen op de gevolgen in de praktijk en op de onjuiste theoretische uitgangspunten ervan. Laten we eens kijken wat mijns inziens de gevolgen zijn van het radicale neo-liberale programma dat FvD wil doorvoeren.Arm en rijkMarktwerking moet radicaal worden ingevoerd op de woningmarkt. Maar de verkoop van sociale huurwoningen en het afschaffen van de erfpacht betekent dat er voor mensen met een laag inkomen, die geen woning kunnen kopen, geen plaats meer is in de stad. Zij worden dakloos of moeten verhuizen naar andere gebieden. Anderen met een wat hoger inkomen worden opgezadeld met grote schulden als ze in de stad willen blijven wonen. Door de schaarste zullen de huizen en grondprijzen in de stad stijgen tot astronomische hoogten, onbetaalbaar voor wie niet rijk is. Ook door verdubbeling van de toeristenbelasting wordt de stad alleen nog toegankelijk voor mensen met een hoog inkomen. Een stad voor de rijken. Daarnaast zullen de armen bij elkaar komen te wonen in perifere gebieden. Zij gaan dan in de stad werken voor de rijken, waarbij ze een grote mate van rechteloosheid kennen. De kloof tussen arm en rijk wordt groter dan ooit en kent een verdeling in wijken in de stad.De rechteloosheid van de armen krijgt vorm in verschillende maatregelen. Voor bijstandsgerechtigden wordt de tegenprestatie ingevoerd. Gedwongen werken voor je uitkering, zeg maar het beleid dat in Rotterdam nu al wordt uitgevoerd. FvD wil minder regels voor het midden- en kleinbedrijf en versoepeling van het ontslagrecht. Ze willen een soort proef daarmee. De rechteloosheid van de armen die daardoor ontstaat, wordt verpakt in de neo-liberale redenering dat versoepeling van het ontslagrecht goed is voor kwetsbare groepen omdat ze dan vaker worden aangenomen. Aangenomen misschien wel, maar onder wat voor voorwaarden? De rechteloos gemaakte arbeiders uit de perifere gebieden zullen weerloos zijn tegenover uitbuitingspraktijken van de rijken waarbij de hoogte van hun loon en de arbeidsvoorwaarden afhankelijk zijn van vraag en aanbod op de arbeidsmarkt, in het kapitalisme met zijn periodieke crises, waarin ze gemakkelijk worden ontslagen en in ellende gestort.Daarnaast komen er dus meer uitgebreide, grootschalige en geldverslindende investeringen in megalomane infrastructurele projecten die de Amsterdamse overheid aan de rand van de financiële afgrond zullen brengen. Deze infrastructurele projecten sluiten aan op het bovenstaande beeld. Enerzijds zullen de armen die in de perifere gebieden wonen makkelijker naar de stad kunnen reizen om voor de rijken te werken, anderzijds is de stad meer toegankelijk voor de rijke toeristen.Volgens de ideologie van de volledig vrije markteconomie heeft iedereen kansen om hogerop te komen. De verdedigers ervan wijzen er vaak op dat zij ook eerst tijdelijke flexibele rotbaantjes hebben gehad voor ze in een meer bevoorrechte positie terecht kwamen. “Als je maar hard genoeg werkt, kom je er vanzelf.” Dat is een grote leugen. Het rauwe kapitalisme kent vele verliezers. In de nietsontziende concurrentie verliest degene die de concurrentie niet kan volhouden en die door persoonlijke omstandigheden niet kan voldoen aan de hoge eisen van de werkgevers voor de functies die hij of zij aanbiedt. Daarbij zullen de perifere wijken in het model van de vrije markt van FvD voornamelijk bestaan uit een zwarte bevolking, migranten, mensen met bepaalde etnische minderheidskenmerken die in de concurrentie van allen tegen allen te maken hebben met verschillende vormen van discriminatie en racisme op de arbeidsmarkt, in het dagelijks leven, en door de vaak verborgen racistische maatregelen van de staat. Zij gaan op basis van flexibele baantjes met lage lonen en een grote rechteloosheid werken voor de rijke elite in de gegoede buurten.Blaming the victimDe aanhangers van het rauwe kapitalisme – dat gepaard gaat met de invoering van een autoritaire staat – moeten ook een acceptabele verklaring bieden voor het ontstaan van deze sociale ongelijkheden. Daarbij mag vanzelfsprekend niet die volledig vrije markteconomie ter discussie staan waar zij zo voorstander van zijn. In deze context krijgen de racistische uitspraken van het voormalige Amsterdamse FvD-kandidaatraadslid Yernaz Ramautarsing hun werkelijke betekenis: de oorzaak voor het ontstaan van sociale ongelijkheden ligt in de kenmerken van individuen. In de eerste plaats: dat er wijken ontstaan met een voornamelijk zwarte bevolking komt doordat die mensen minder intelligent zijn. Racistische verklaringen worden dus mede gedaan om het bestaan van sociale ongelijkheden in het rauwe kapitalisme te verklaren. Het zijn dus niet zomaar racistische uitspraken, ze passen in een samenhangend ideologisch model dat bovendien in concrete (overheids)maatregelen is uitgewerkt. Oftewel: een samenhangende ideologie en maatschappijmodel dat we apartheid 2.0 zouden kunnen noemen.Ook in andere opzichten worden de oorzaken van sociale ongelijkheden gezocht in kenmerken van individuen. Dat het vrije spel van vraag en aanbod op de markt soms niet werkt komt door het verkeerde gedrag van individuen. Die moeten dan de moreel juiste waarden worden bijgebracht, dat wil zeggen tot aanhangers van de westerse waarden worden gemaakt. Dat zien we terug in de voortdurende discussie over de werkloosheid. Baanlozen en hun organisaties wijzen erop dat er structureel te weinig werk is dat bij mensen past. Neo-liberalen zeggen daarentegen dat de werkloosheid hun eigen schuld is, dat er genoeg vacatures zijn, dat er vraag is, maar dat de werklozen te lui zijn, of dat ze om andere redenen niet willen werken en dat er dus strenge straffen moeten komen voor baanlozen die zeggen: “Ik wil ook mijn rechten”. Dus wil FvD de invoering van de verplichte tegenprestatie, oftewel: dwangarbeid voor baanlozen.Het samenhangende model van FvD is in feite een radicaal doortrekken van de uitgangspunten van het neo-liberalisme, gepaard gaande met een openlijk racisme, op basis van rechts-populistische mediastrategieën. Daarbij wordt in eerste instantie niet geprobeerd om invloed te verwerven via de vertegenwoordigende organen van de staat, zoals het parlement en de gemeenteraden, maar worden die slechts gebruikt als fora waar steeds verdergaande uitspraken gedaan kunnen worden om verontwaardiging op te roepen en de grenzen van wat nog ‘normaal’ geacht wordt in de discussie steeds verder naar rechts te kunnen opschuiven. Het idee is dat de meer geaccepteerde politieke partijen, opiniemakers en media de ideeën van FvD en vergelijkbare bewegingen zo gedeeltelijk overnemen, waardoor de invloed ervan steeds groter wordt en gaandeweg in beleid wordt omgezet.DemocratieMaar, zeggen sommige mensen, FvD wil ook goede dingen. Ze willen meer zeggenschap en democratie voor “het volk”. Ze zijn voorstander van een gekozen burgemeester en van referenda. In het kader van apartheid 2.0 is dit de ideologie van de Amsterdamse koopman die in de Grauwe Eeuw rijk werd in de slavenhandel. In de eigen stad democratie, tolerantie en vrijheid van meningsuiting propageren: de superieure westerse waarden die over de hele wereld uitgedragen moeten worden en waar iedereen zich naar moet voegen. Maar ja, je verdient je geld in de slavenhandel. Hebben die mensen dan geen recht op democratie, tolerantie, gelijke rechten, vrijheid? Nee dus. Het racisme functioneert hier als rechtvaardiging voor de tegenstrijdigheid in de standpunten van FvD. Door hele categorieën mensen te ontmenselijken – ze zijn minder intelligent, het zijn eigenlijk geen ‘gewone’ mensen en dus gelden al die mooie rechten niet voor hen – kun je die tegenstrijdigheid in je hoofd opheffen. In het kader van apartheid 2.0 van FvD is de democratie alleen voor een rijke witte elite in de welgestelde buurten van de stad.Piet van der Lende]]>

Over de herijking van het Nederlandse poldermodel

Bas van Bavel[/caption]Op 23 februari 2018 schreef Bas van Bavel een artikel voor het tijdschrift Sociale Vraagstukken over een herijking van het befaamde poldermodel, overleg van alle betrokken belangengroepen om tot een compromis te komen. Bas van Bavel is  hoogleraar Transities van Economie en Samenleving aan de Universiteit Utrecht en verbonden aan SCOOP. Onlangs verscheen van hem bij uitgeverij Prometheus De onzichtbare hand – Hoe markteconomieën opkomen en neergaan. Daarop heb ik het volgende commentaar ingezonden.  De onzichtbare hand ben ik aan het lezen, Maar nog niet uitgelezen. Dus misschien staat het antwoord daar wel in, maar Van Bavel wil de klok een beetje terugdraaien, heb ik de indruk. We leven i.t.t. de vijftiger en zestiger jaren veel meer in een mondiale economie, Gigantische hoeveel heden kapitaal zwerven de wereld over, op zoek naar soms exorbitante rendementen. En al dat geld=macht. Van Bavel stelt: ‘de te exclusieve, ver doorgeschoten focus op de markteconomie los te laten en ruimte te bieden voor nieuwe institutionele vormen om grond, arbeid en kapitaal samen te brengen en te verbinden met nieuwe vormen van ondernemerschap’. Deze nieuwe vormen van ondernemerschap waarvan hij voorbeelden noemt, kunnen nooit echt concurrerend worden in de situatie waarin het platform kapitalisme van Google en Facebook en Amazon bijvoorbeeld beschikken over gigantische hoeveelheden kapitaal om het kapitalisme naar hun wensen te reorganiseren. Stel, je wilt in Amsterdam een cooperatief taxibedrijf beginnen. Taxichauffeurs verenigen zich in een cooperatie. Zo’n bedrijf kan op de wat langere termijn onmogelijk concurreren tegen Uber. Uber reorganiseert de kapitalistische productie. Het is een soort platform, waar klanten kunnen afspreken door een taxi opgehaald te worden. Die taxi is geheel zelfstandig, en moet het maar zien te redden. Uber strijkt de bemiddelingsopbrengsten op, het is eigenlijk alleen maar een databank en software, bediend door een klein aantal werknemers. Op basis van moderne technologien dus, die vroeger niet bestonden. En nu komt het: Uber maakt jaarlijks miljardenverliezen. Sillicon Valley investeerders met diepe zakken dragen de verliezen. Uber werkt dus ver onder de marktprijs. Tot alle andere (meer traditionele) taxibedrijven zijn weggeconcurreerd en Uber een monopoliepositie verwerft, zelfs mondiaal, en dan is het cashen voor de investeerders. Het traditionele poldermodel zal dit niet oplossen. Er is een fundamentele diepgaande ingreep in de economie van de staat nodig, die dergelijke praktijken tegengaat. Anders zullen sociale ondernemingen failliet gaan of… zoals woningbouwcorporaties en zo al doen, zich aanpassen aan de markteconomie. Ṕolderen’ met de werkgevers van VNO/NCW en de politieke partijen in het rechtse spectrum om die meer noodzakelijke ingrepen te bewerkstelligen zal weinig helpen. De vraag is, dan, hoe je die fundamentelere veranderingen wel kunt bereiken en vooral wie het gaat doen.]]>

Vliegentharts variant van ‘methode SP’

woensdag, 21 februari 2018

Onlangs verscheen het boek ‘Onder Amsterdammers’ van Arjan Vliegenthart. In het boek evalueert hij zijn werk voor de SP in de afgelopen vier jaar, als wethouder ‘werk, participatie en inkomen’ in de gemeente Amsterdam. Op de presentatie van het boek in boekhandel Scheltema was de gehele SP-top aanwezig, wat aangeeft hoe belangrijk de SP de ervaringen met het regeren in Amsterdam vindt. Maar de betogen die daar werden gehouden gaven mij maar een vaag beeld.Vliegenthart heeft het in zijn boek, daar waar het gaat om de juiste benadering van mensen die in armoede leven in het algemeen en bijstandsgerechtigden in het bijzonder, regelmatig aan de stok met de uitgangspunten van het neoliberalisme: hard aanpakken, het is de mensen en werklozen hun eigen schuld, je bent zelf verantwoordelijk voor je eigen ellende, werklozen willen niet werken, dus zeer strenge sancties zijn nodig etc. Deze opvattingen zijn diep doorgedrongen in de maatschappij, maar Vliegenthart beschrijft vooral zijn botsingen met de neoliberale regering in de persoon van Jetta Klijnsma, met het ‘systeem’ in de vorm van de sociale dienst, en met criticasters van zijn beleid, en wel de Bijstandsbond en Maureen van der Pligt.Gezegd moet worden dat hij zich in het boek bij dit alles bewust blijft van zijn idealen als christen en als socialist. Hij ziet die als een richtinggevende stip aan de horizon, en je moet geduld hebben om dat te bereiken. Hij is zich ook bewust van de valkuil, dat je als bestuurder teveel gaat meedenken met de bureaucratie, er als het ware ingroeit en dat je dan zelf van de realiteit waarin de armen leven vervreemd raakt.‘Methode SP’ Daarom benadrukt hij wat je de actuele ‘methode SP’ zou kunnen noemen: actie en fractie, uitgaan van de problemen die mensen ondervinden en daar uitgaande van hun eigen ervaringen en perceptie van de werkelijkheid een oplossing voor zoeken. En dit ook organiseren, door acties, waarbij je samen met de mensen die het betreft een gemeenschappelijk structureel probleem aan de orde stelt, opzet van spreekuren waar mensen terecht kunnen, en waaruit je de informatie haalt voor de structurele problemen en de meningen van de mensen die het betreft.Dit komt o.a. tot uiting in de beschrijving van een initiatief van raadsleden Peter Kwint en Carlien Boelhouwer. Zij organiseerden vanuit de SP hulpdienst een tour met spreekuren door de stad in buurthuizen en andere locaties waar naar schatting van Vliegenthart 1000 mensen aan deelnamen. De individuele en collectieve problemen waar de mensen mee komen proberen op te lossen, maar ook de informatie die je daarbij opdoet gebruiken als munitie in het besturen: in je onderhandelingen met je coalitiepartners en in het besturen van de uitvoerende bureaucratie, in het geval van Vliegenthart de sociale dienst, nu WPI genoemd. (Werk, Participatie en Inkomen).Bij zijn kritiek op de participatiewet haalt hij o.a. professor Vonk aan, die spreekt over de drie D’s die door de neoliberalen ingevoerd worden in o.a. de participatiewet en misschien ook wel op andere beleidsterreinen zoals de WMO: ‘discretionariteit’(wat vroeger een recht was is nu een voorziening die niet wettelijk opeisbaar is), ‘disciplinering’ (de opgeschroefde verplichtingen en controles met zware sancties) en de ‘degeneratie’ (afbraak van de rechtspositie van hulpbehoevenden). Vliegenthart stelt daartegenover zijn eigen drie D’s: differentiatie, democratisering en dienstbaarheid.Differentiatie: maatwerk bieden aan mensen die kampen met werkloosheid en andere problemen. Met maatwerk de scherpste kantjes van de Participtiewet afslijpen, door in individuele gevallen waarbij sprake is van een onrechtvaardige uitsluiting van bijstand toch een uitkering te verstrekken, zeg ik erbij. Vliegenthart geeft het voorbeeld van de kostendelersnorm, die dankzij zijn bewind ‘voor honderden Amsterdammers’ kon worden omzeild. Dit geeft tegelijkertijd al de beperking aan van zijn mogelijkheden: voor duizenden moest de wet op dit punt gewoon door hem worden uitgevoerd.De tweede D is democratisering: de gemeente moet echt luisteren naar mensen in de bijstand (zie de spreekuren), hun stem wordt niet gehoord en hun expertise wordt niet gewaardeerd. Vliegenthart wil investeren in de scholing en inzet van ervaringsdeskundigen, waarvoor verschillende projecten zijn. Niet alleen ervaringsdeskundigen kunnen helpen, maar ook vertegenwoordigende organisaties als de Participatieraad, de daklozenvakbond, de straatjurist of de Bijstandsbond.De derde D staat voor dienstbaarheid. Wij moeten niet vragen welke plichten werkzoekenden ten opzichte van de wet hebben, maar wat nodig is om deze mensen in het leven vooruit te helpen. Weg met de tegenprestatie, de bezuinigingen, de kostendelersnorm en de disciplinering die professor Vonk noemt. Werkloosheid is allereerst een maatschappelijk probleem, dat ga je niet te lijf door werklozen onder al te grote druk te zetten. De drie D’s van Vliegenthart kort samengevat: de implementatie van de ‘methode SP’ in het beleid.Het klinkt mooiTot zover klinkt alles mooi. Er kan zelfs worden gesteld, dat de SP bewijst dat de theorieën van sociologen dat bijstandsgerechtigden of mensen die in armoede leven niet te organiseren zijn uitgaande van allerlei mobilisatie theorieën niet kloppen. De SP is denk ik de enige politieke partij en misschien wel de enige grote politieke belangenorganisatie in Nederland die het in beperkte mate wel lukt. Even afgezien van de soms succesvolle acties op basis van organizing methoden in de FNV, waarbij echter alleen werkenden werden gemobiliseerd.In het verleden hebben sociale bewegingen van armen ook bewezen dat, indien een stabiele infrastructuur in de vorm van een politieke partij of andere sociale beweging of vakbond voor hen openstaat en zich solidair verklaart, op basis daarvan deze mensen tot grootse dingen in staat zijn. (b.v de werklozenbeweging eind jaren zeventig met de CPN, de collectieve acties van bijstandsvrouwen tijdens de tweede feministische golf, de anti-arbeidsethos beweging tijdens de kraakbeweging, de acties ‘armoede is onrecht’ in samenwerking met de kerken. En ook de vele acties van WAO-ers i.s.m. de vakbeweging). Maar dit zijn allemaal voorbeelden uit een wat verder verleden.Het zou te ver voeren in dit kader te analyseren waarom dit zo is. Daarvoor zouden we ook moeten ingaan op de strategie van onze neoliberale tegenstanders, die enerzijds actief de ingroei van bijvoorbeeld bijstandsgerechtigden en patiëntenverenigingen in het overheidsbeleid hebben bevorderd door een zeer beperkte inspraakstructuur van cliëntenraden e.d. in te stellen, maar anderzijds de ondersteuning van in hun ogen te kritische en te lastige belangenorganisaties hebben stopgezet, onder het motto: de doelstellingen van de organisatie sluiten niet aan bij de prioriteiten van het programakkoord in het bestuur van de gemeente.Ter discussie staat of die stabiele (sociale) infrastructuur van derden die ik hierboven noemde een noodzakelijke voorwaarde is voor het tot stand komen van dergelijke sociale bewegingen van onderop, of dat het ook mogelijk is deze bewegingen ‘autonoom’ te organiseren, geheel zelfstandig, los van derden, waarbij je een grotere onafhankelijkheid nastreeft en overigens wel ook het belang van de creatie van een stabiele sociale en fysieke infrastructuur benadrukt.ConflictenVliegenthart beschrijft, dat er door de SP en de Bijstandsbond acties gevoerd zijn, in de periode voor zijn wethouderschap, tegen de misstanden in de re-integratie industrie in Amsterdam. En hij beschrijft, hoe Maureen van der Pligt na veel interne discussie uiteindelijk opstapte. Vliegenthart beschrijft eigenlijk, dat het idee van de leer-werk stages (werken met behoud van uitkering gedurende maximaal een half jaar voor mensen met een grote ‘afstand’ tot de arbeidsmarkt) uit zijn koker en die van zijn ambtenaren kwam, maar in hoeverre hij ook onder druk stond van de coalitiepartners om dit dan toch in te voeren blijft onduidelijk. Met andere woorden: had het echt wel gehoeven, of was het de overtuiging van Vliegenthart, die in het boek toch ook blijk geeft aanhanger te zijn van een vrij traditioneel arbeidsethos en die ook nog te maken had met de opvattingen van zijn ambtenaren, die in het verleden de strengere re-integratie carrousel opgezet hadden onder Van Es?De achtergronden van het ‘nee’ van Maureen worden dus niet echt duidelijk, hoewel veel van haar tegenargumenten wel in het boek worden beschreven. Het ging haar allemaal niet ver en niet hard genoeg, zegt hij verder. Je kunt vervolgens veronderstellen dat het ging om een persoonlijke machtsstrijd, maar ik denk niet dat het daarom ging. Het is een achilleshiel van de ‘methode SP’ met de SP in de oppositie en de SP in het bestuur. Vliegenthart zegt dat de ‘SP en de Bijstandsbond’ kritiek hadden toen de SP in de oppositie zat. Maar in werkelijkheid waren de misstanden in de re-integratie industrie onder wethouder Van Es al jaren bekend en dat heeft, enige jaren voor Vliegenthart wethouder werd, geleid tot de oprichting van het actiecomité dwangarbeidnee, waarin behalve de SP en de Bijstandsbond een tiental organisaties vertegenwoordigd waren, waaronder de FNV.Dit actiecomité ontwikkelde tal van activiteiten met de betrokkenen zelf die te werk waren gesteld. Daarbij werden speerpunten geformuleerd. Werken met behoud van uitkering dat verplicht is noemde het actiecomité dwangarbeid, en moest stoppen, en het re-integratie centrum aan de Laarderhoogtweg, dwangarbeidcentrum genoemd, moest dicht. Verschillende acties werden bij de Laarderhoogtweg gevoerd. De activiteiten van het comité hadden een grote uitstraling ook naar andere plaatsen toe, bijvoorbeeld in de provincie Groningen. Doorbraask coördineerde acties van onderop en de FNV begon met de actie ‘stop werken zonder loon’. Een beweging tegen werken zonder loon begon op gang te komen.In eerste instantie was de kritiek toen Vliegenthart aantrad niet van het is geven en nemen in een coalitie, je moet wat water bij de wijn doen, nee, juist betreffende de twee specifieke speerpunten bij de acties waaraan de SP meedeed, ging de nieuwe SP wethouder een enigszins andere koers varen, waarbij bleek, dat de sluiting van het dwangarbeidcentrum aan de Laarderhoogtweg jaren zou duren (het is pas in 2017 gerealiseerd) en dat er via een achterdeur toch weer werken met behoud van uitkering werd ingevoerd bij wat leer-werk stages werden genoemd.Tegelijkertijd kwam andere meer algemene kritiek los. Die Vliegenthart ook noemt in het hoofdstuk over de Bijstandsbond: we zijn de SP kwijt als bondgenoot in de strijd, FNV- ers en SP- ers in het actiecomité hebben een dubbele pet op, van meedoen met het bestuur en compromissen sluiten en actievoeren, de SP is niet te vertrouwen, ze verkwanselen hun principes, hoe kan het dat ze zo gemakkelijk in een coalitie met de rechtse liberalen zijn gestapt, etc. Met andere woorden: veel leden van het actie comité voelden zich in de steek gelaten en er ontstond een groot onderling wantrouwen. Het actiecomité is daarna ingestort en er gebeurde niets meer. En ook verder kwam er minder actie van de grond, maar dat heeft ook te maken met de interne gang van zaken binnen de FNV.Evaluatie Uit het bovenstaande blijkt, dat het maar de vraag is of de overigens zeer beperkte eisen van het actiecomité niet hadden kunnen worden gerealiseerd. Vliegenthart laat in het boek zien, dat de coalitiepartners VVD en D66 de SP de nodige ruimte gaven waar het ging om het item ‘armoedebestrijding’. Zij beseften, dat in het proces van geven en nemen dit aan de SP moest worden gelaten, ook al loste gedurende de raadsperiode raadslid Marianne Poot verschillende schoten voor de boeg, om ook het VVD-geluid in dezen te laten horen.Dit brengt ons meer in zijn algemeenheid op de vraag of de SP de ruimte die er was wel volledig heeft benut. Vliegenthart beperkt zich in het boek tot zijn taak als wethouder sociale zaken. Hij formuleert wel idealen en noemt de onrechtvaardige tegenstelling tussen arm en rijk in de stad, en ook heeft hij het aan de stok met de neoliberale uitgangspunten bij de behandeling van armen in het algemeen en bijstandsgerechtigden in het bijzonder. Maar behalve een confrontatie met zijn wat abstracte christelijke en socialistische idealen zul je een reflexieve analyse van waar die kloof tussen arm en rijk nou vandaag komt en wat nu eigenlijk de achtergronden zijn van het feit, dat de neoliberalen aan bijstandsgerechtigden bashen doen in het boek vergeefs zoeken. Hij heeft daar ongetwijfeld opvattingen over, maar zoals gezegd beperkt hij zich tot zijn taak als wethouder, tot de portefeuille die hij beheerde.Maar de kloof tussen arm en rijk, de uitzichtloosheid waarin veel mensen leven, het gebrek aan kansen van kinderen die in armoede opgroeien, etc. heeft ook alles te maken met die andere beleidsterreinen waar de gemeente over gaat. Niet alleen de portefeuilles van wethouders Ivens en Vliegenthart van de SP, maar ook de economie, het onderwijs, de portefeuille van Van den Burg. Hoeveel invloed had de SP op de liberale wethouder Eric van der Burg, die de zware portefeuille zorg, welzijn, ouderen, sport en recreatie, ruimtelijke ordening, grondzaken en stadsdeel Zuid onder zijn beheer had? Zijn de onderhandelingen over het college niet te snel gegaan? Had de SP misschien vanuit de ruimte die haar gegund werd ook op andere beleidsterreinen moeten proberen meer invloed uit te oefenen, vanuit het oogpunt van armoedebestrijding, waarbij het niet alleen of misschien niet in de eerste plaats gaat om geld?De SP had bijvoorbeeld ‘armoede-effect rapportages’ kunnen vragen op de andere beleidsterreinen. Kijken wat de maatregelen op die andere beleidsterreinen voor effect hebben op de kloof tussen arm en rijk. Dat hadden geen uitgebreide rapporten van dure onderzoeksinstituten hoeven te zijn, maar korte analyses van het punt waarop de uitvoerende organisatie zich bewust wordt van gevolgen op dit terrein. Dit had een discussie kunnen aanzwengelen in de stad ook in het kader van de dichtslibbende stad, de gentrificatie, de grote druk van het toenemend aantal toeristen, de kloof tussen arm en rijk, in het kader van ook structurele maatregelen om het kapitalisme te reorganiseren of te verminderen. ‘Marktwerking in de zorg’ als actiespeerpunt stond nu een beetje op zichzelf, en er zijn wel vele initiatieven geweest op bovengenoemde terreinen in de stad in de afgelopen vier jaar, maar vaak in het kader van min of meer vrijblijvende discussies in debatcentra waar gepraat wordt over ‘sociale ondernemingen’ en dergelijke, die ook slechts in beperkte mate het verschil kunnen maken bij de grote structurele vraagstukken waarvoor Amsterdam staat.Conclusie Dit brengt mij tot de conclusie, dat de slogan ‘actie en fractie’ van de SP gedeeltelijk is mislukt. Er werden wel acties gevoerd, maar dit waren acties binnen de organisatorische grenzen en dus ook uitstraling van de SP. De SP, maar ook wij, hebben nog een lange weg te gaan als het gaat om pogingen tot de opbouw van coalities met open brede sociale bewegingen, die niet specifiek partijgebonden zijn, die de samenhang van verschillende problemen aan de orde stellen en die niet de propaganda voor een bepaalde politieke partij als prioriteit hebben, maar die als brede beweging wel meer mogelijkheden hebben om druk op te bouwen, waarbij die bewegingen hun doelstellingen ook kunnen realiseren door (indirecte) toegang tot de bestuurlijke macht.Wat we daarbij denk ik niet moeten doen is bij het nastreven van sociale bewegingen in de val van rechts trappen, die dergelijke bewegingen consequent framen als identiteitspolitiek van mensen die zich willen afsluiten van ‘de’ maatschappij of van andere groepen, waarmee men meer of minder impliciet of expliciet integratie in en aanpassing aan de kapitalistische ordening bedoeld, de moderne variant van de van God gegeven standen, met mensen die in armoede leven en die er altijd zullen zijn. Rechts heeft zeer goed begrepen dat de ideologische framing van ‘identiteitspolitiek’ een effectieve methode is om emancipatiebewegingen van achtergestelde groepen in hun hart te raken en mensen te demotiveren mee te doen.

Piet van der Lende